First World Problems- για νήπια

  1. Η κούνια πάει μέχρι ένα σημείο και μετά κατεβαίνει. Θέλεις να κάνει μία πλήρη περιστροφή. Με εσένα μέσα. Παιδική χαρά, σου λέει μετά.
  2. Ο κύκλος ζωής μιας μπαταρίας είναι απελπιστικά μικρός.
  3. Μάρτυς μου ο-χωρίς-μπαταρία-Μίκυ, μόλις μεγαλώσω θα γίνω εξπέρ στο άλλαγμα μπαταρίας.
  4. Ο κύκλος ζωής μιας πάνας είναι απελπιστικά μικρός.
  5. Μάρτυς μου η sudocrem, μόλις μεγαλώσω θα μου αφήνω την πάνα από το πρωί ως το βράδυ σερί.
  6. Θες να σου κάνουν φούσκα και με την καραμέλα.
  7. Δεν σβήνει η ξύστρα.
  8. Δεν ξύνει η γόμα.
  9. Θες να μένουν οι μαρκαδόροι ανοιχτοί χωρίς να ξεραίνονται.
  10. Δεν έχεις αποφασίσει σε ποιο κρεβάτι θα κοιμηθείς σήμερα.
  11. Δεν έχεις αποφασίσει αν θα κοιμηθείς σήμερα.
  12. Θες να φοράς τα παπούτσια σου με μόνο κριτήριο ποιο βρέθηκε μπροστά από κάθε πόδι.
  13. Δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά παπούτσια. Μόνο παπούτσια.
  14. Μπερδεύεις τα νούμερα με τα γράμματα. Το 3 με το ε. Το 1 με το ι. Μόνο εσύ το βλέπεις;
  15. Και τι είναι νούμερα; Και τι γράμματα; Πιστεύεις ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από τον παιδικό σταθμό.
  16. Σου την σπάνε τα ιντεράκτιβ παιδικά. Πιστεύεις ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από την Ντόρα.
  17. Δεν θες παγωτό χωνάκι, ούτε παγωτό κυπελάκι, θες μόνο παγωτό ξυλάκι.
  18. Από το παγωτό ξυλάκι τρως μόνο την επικάλυψη σοκολάτας. Και δεν λέγεται επικάλυψη σοκολάτας. Λέγεται «γύρω-γύρω».
  19. Λίγο από το «γύρω-γύρω» πέφτει στο χαλί (δεν σε νοιάζει), λίγο από το άσπρο στην μπλούζα σου (επίσης) και λίγο στα χέρια σου (εντάξει), ενώ όσο δεν σκούπισες με το μανίκι παραμένει στην εξωτερική γωνία των χειλιών σου- τρελαίνεσαι.
  20. Δεν έχεις όσα παιχνίδια θα ήθελες. Έχεις περισσότερα.
  21. Μάλλον μέχρι τα τρία σου δεν θα έχεις καταφέρει να αποκτήσεις ένα αληθινό αυτοκίνητο. Ή έστω τρένο. Νιώθεις αποτυχημένος.
  22. Αδυνατείς να καταλάβεις γιατί, για να αρχίσει η επιχείρηση ‘κόψιμο πάνας’, πρέπει να φύγουν τα χαλιά.
  23. Αδυνατείς να καταλάβεις οτιδήποτε έχει σχέση με το κόψιμο πάνας. Δεν σε αφορά.
  24. Αναπολείς τα χρόνια που αρκούσε ένα απλό ‘κακό!’ ή ‘ποτέ!’ για να σε προειδοποιήσουν για κάτι. Τώρα σου απομαγνητοφωνούν έκθεση ιδεών.
  25. Βλέπεις παλιά βίντεο με εσένα και την αδελφή σου και θες να μπεις μέσα. Πιάνεις την οθόνη. Σου εξηγούν ότι αυτό δεν γίνεται. Ναι, όπως δεν γινόταν να πάμε στο πάρκο, νύχτα. Και πήγαμε. Και όπως δεν γινόταν να γράψω στον τοίχο, μέρα. Και έγραψα.
  26. Γιατί κάθε φορά που μπαίνω στο σαλόνι και βλέπουνε Game of Thrones, το κάνουνε pause; Τι στο καλό, κεφάλια κόβουνε;
Advertisements

Ανάπτυξη ομιλίας: δελτίο

Όπως καταλαβαίνετε, έχω περάσει πια κι εγώ στη μεριά των παιδιών που μιλάνε, έστω και με άπειρα εισαγωγικά. Ακολουθούν σκέψεις και συμβουλές προς συνομήλικους και όχι μόνο…

  • Άρθρα: Αυτός που τα ανακάλυψε πρέπει να είχε πολύ ελεύθερο χρόνο. Για χάσιμο.
  • Συγκριτικός βαθμός: Αυτός που τον ανακάλυψε πρέπει να είχε πολλά κόμπλεξ.
  • Γένη: Εντάξει, ‘μόνη μου’ ακούω κάθε μέρα από την αδελφή μου, ‘μόνη μου’ λέω. Γονείς μου, ξεπεράστε τα ομοφοβικά σας αντανακλαστικά και χαρείτε που ο γιος σας διεκδικεί  επιτέλους την αυτονομία του. Έστω και μόνη του.
  • Πληθυντικός αριθμός: Απαραίτητος. Εκτός αν θες να φας μόνο ένα σοκολατάκι.
  • Πτώσεις: Ειδικεύομαι. Ιδίως από τραπέζια.
  • Πτώσεις, γενική: Του αυτοκινητακίου; Seriously;
  • Δευτερεύουσες προτάσεις: Μέχρι χθες κάνατε τάματα να βάλουμε δυο λέξεις μαζί, τώρα μου θέλετε και δευτερεύουσες;
  • Αντωνυμίες: Η εξής μία που σβήνει όλες τις άλλες: ΕΓΩ. Διόγκωσε το τώρα που μπορείς νόμιμα πριν σε κατηγορήσουν για ναρκισσισμό. Έχεις λίγο χρόνο ακόμα πριν το γυρίσουνε από «το παιδί συνειδητοποιεί τον εαυτό του» σε «το παιδί είναι παρτάκιας.»
  • Χρόνοι: Πειραματίσου. Μπλέξε αόριστο με μέλλοντα, ξεκίνα με παρακείμενο και ρίχτο στον παρατατικό… Μίλησε στους γονείς σου για την κβαντική φυσική, για τη θεωρία της σχετικότητας. Δεν θα καταλάβουν.
  • Χρονικά επιρρήματα: Ας μείνουμε στα 2 βασικά: τώρα, μετά. Το πρώτο στη φράση «θέλω τώρα» και το δεύτερο στη φράση «θα τα μαζέψω μετά». Και, όχι, εδώ δεν ισχύει η θεωρία της σχετικότητας.
  • Μετοχές: Είπαμε μπέμπης, όχι Μπεμπινιώτης.

That awkward moment

Αυτή η αμήχανη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι…

  • τα ουρλιαχτά που ακούγονται μέσα στο σουπερμάρκετ δεν είναι τα δικά σου.
  • δεν θες να φας άλλο ένα σοκολατάκι.
  • το συγγνώμη που λες δεν σε γλιτώνει αυτή τη φορά από την τιμωρία.
  • αρχίζεις να περνάς καλά στην τιμωρία.
  • το σπανακόριζο δεν είναι και τόσο μπλιαχ.
  • οι μουτζούρες που ζωγραφίζεις είναι όντως μουτζούρες.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε πιο πολύ από εσένα.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε πιο καθαρά από εσένα.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε.

Αυτή η αμήχανη στιγμή που…

  • θέλεις να παίξεις πιο πολύ με τους γονείς του παιδιού που ήρθαν στο σπίτι παρά με το ίδιο το παιδί.
  • μιλάς στις κούνιες μ’ ένα παιδάκι και συνειδητοποιείς ότι δεν θυμάσαι το όνομά σου οπότε αφήνεις συστάσεις για μετά.
  • αφού σε κουρέψουν, ψάχνεις να βρεις ποιο είναι αυτό το παιδάκι που σε κοιτάει στον καθρέφτη.
  • μπαίνεις σ’ ένα πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς την ίδια πιπίλα με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπαίνεις στην τουαλέτα του πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς την ίδια πάνα με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπαίνεις στην τουαλέτα του πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς το ίδιο πουλί με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπήκες στην τουαλέτα του πάρτι χωρίς να χτυπήσεις την πόρτα.

Διατροφικές μου συνήθειες

  1. Κάτι που τρώω με άνεση σήμερα δεν σημαίνει ότι θα το φάω με άνεση και αύριο. Ξεχάστε λοιπόν το επιχείρημα «τα γιουβαρλάκια ήταν το αγαπημένο σου φαγητό!» και επικεντρώστε όλη σας την προσοχή στο ‘ήταν’. Επίσης, δεν σημαίνει ότι δεν θα τα τιμήσω μεθαύριο.
  2. Ποικιλία: Να μια λέξη που θα πρέπει να διαχωριστεί τελείως από τη διατροφή των νηπίων.
  3. Μονοφαγία: Ήρθε η ώρα να της δώσουμε τη θέση που της αξίζει.
  4. Οτιδήποτε έχει διαφορετικό χρώμα ή υφή πάνω στο κύριο σώμα της τροφής, αποτελεί ξένο σώμα ή, απλούστερα, «φλούδα». Φλούδα δηλαδή μπορεί να έχει το –καθαρισμένο- μήλο αλλά και η φακή, το κοτόπουλο, το ψωμί, ακόμα και η πορτοκαλάδα. Σας την υποδεικνύω, την βγάζετε με το χέρι σας, την τρώτε και συνεχίζουμε από εκεί που είχαμε μείνει.
  5. Από την παραπάνω θεωρία (απαγόρευση συνύπαρξης διαφορετικών χρωμάτων και υφών στην ίδια μπουκιά) εξαιρείται η πίτσα. Για ευνόητους λόγους.
  6. Μην βάζετε σε όλα τα λαδερά, κρέας. Είναι ή φασολάκια ή κοτόπουλο. Μην τα μπερδεύετε στην ίδια κουταλιά μαζί γιατί το ένα απορρίπτει το άλλο ως φλούδα (βλέπε πριν). Επίσης, μην λιώνετε με το πιρούνι το κοτόπουλο για να κρυφτεί κάτω από τα φασολάκια. Εξέχουν οπωσδήποτε οι ίνες, άρα φλούδα.
  7. Μην μας δίνετε πολλές επιλογές. Πάντα να ξέρετε ότι στις πολλές επιλογές υπερισχύει η μία. Και είναι αυτή στην οποία ποντάρατε και ελπίζατε λιγότερο.
  8. Το θεωρώ αυτονόητο, αλλά μάλλον δεν είναι για όλους. Το ότι τρώω π.χ. φακές δεν συνεπάγεται ότι μου αρέσουν όλα τα φαγητά της κατηγορίας- θα έλεγα το αντίθετο: Από όλα τα όσπρια, μου αρέσουν ΜΟΝΟ οι φακές.
  9. Αν υπάρχει ψωμί μαζί με το φαγητό θα φάω ψωμί χωρίς το φαγητό. 
  10. Αλήθεια τώρα, περιμένει κανένας να φάω σαλάτα;;;
  11. Μην μετονομάζετε φαγητά πιστεύοντας ότι δεν θα το προσέξουμε. Το ψάρι δεν είναι κοτόπουλο, η φασολάδα δεν είναι φακές, η κολοκυθόπιτα δεν είναι τυρόπιτα, η τυρόπιτα δεν είναι πίτσα, η μαύρη σοκολάτα δεν είναι καφέ σοκολάτα.
  12. Υπάρχουν μέρες που το φαγητό απλώς δεν είναι στην προσωπική μας ατζέντα. Live with it!
  13. Το ότι μια τυχαία μέρα κάτω από αδιευκρίνιστες τυχαίες συνθήκες έφαγα ρεβιθάδα σε μία ταβέρνα, πραγματικά δεν σημαίνει ότι θα τη φάω και στο σπίτι.
  14. Θα μασάω όση ώρα θέλω.
  15. Δεν είναι ότι εγώ τρώω λίγο αλλά ότι όλοι οι άλλοι τρώνε πάρα πολύ. Αλήθεια.
  16. I don’t care που το τάδε παιδάκι τρώει όλο το φαγητό του. Στατιστικά να το δεις, ένα άλλο, στο απέναντι σπίτι, αφήνει το μισό. Και τελοσπάντων, παραείμαστε όλοι μεγάλοι για τέτοια επιχειρήματα…
  17. Είσαι ό,τι δεν τρως.
  18. «Φάε για να μεγαλώσεις.» Γουάου… Το κίνητρο!