Το «καλοκαιράκι»

Ντάξει, το βαρέθηκα. Όλο ζέστη, αέρας, ζέστη, αέρας, ερ κοντίσιον. Το αυτοκίνητο καίει, το κάθισμά μου καίει, το μεταλλικό της ζώνης καίει, η άμμος καίει, το νερό στο παγουρίνο καίει… Μην βγεις στο μπαλκόνι, έχει ζέστη. Μην κάθεσαι κοντά στο ερ κοντίσιον, θα κρυώσεις. Μην πάμε στις κούνιες πριν τις 8, έχει ήλιο… Κι όταν πέφτει ο ήλιος -αλήθεια πού βρίσκει και πέφτει- τι, πήγε 8; Άντε να μαζευόμαστε σιγά σιγά για ύπνο… Περνάμε υπέροχα. Τουλάχιστον τον χειμώνα, φτιάχναμε και κανά χιονάνθρωπο, σπάγαμε λίγο τη μέρα, πέρναγε η ώρα.

Advertisements

H απορία της ημέρας

Εφόσον μπορούμε να κάνουμε τσουλήθρα στο ουράνιο τόξο, γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε και ουράνιο τόξο στην τσουλήθρα;

Στην παιδική χαρά

Από όλα τα παιχνίδια της παιδικής χαράς προτιμώ την τσουλήθρα. Την τσουλήθρα την κάνω από την πλευρά της σκάλας. Τσουλήθρα σημαίνει να ανεβοκατεβαίνεις τα σκαλιά της τσουλήθρας. Οι γονείς μου, μόλις ανέβω όλα τα σκαλιά, με σπρώχνουν να τσουλήσω σε κάτι που γλυστράει. Εγώ βέβαια τρέχω να κατέβω τα σκαλιά για να τα ξαναανέβω μετά και τους βλέπω να τρέχουν σαν τρελοί να με πιάσουν για να μην γκρεμοτσακιστώ, όπως λένε. Έτσι, αυτό το παιχνίδι αποκτά πολύ ενδιαφέρον. Το μόνο που δεν έχω ακόμα καταλάβει είναι γιατί το λένε τσουλήθρα.