Τι μου έμαθαν 3 χρόνια πρωινού ξυπνήματος

  1. Όσο πιο νωρίς σηκώνεσαι, τόσος περισσότερος χρόνος σου μένει για δράση. Ποιον κοροϊδεύω; Όσο πιο νωρίς σηκώνεσαι, τόσο περισσότερο την σπας στους άλλους. Που είναι το ίδιο.
  2. Όσες φορές κι αν έχεις ξυπνήσει ή σηκωθεί τη νύχτα, είσαι πάντα ξεκούραστος το πρωί.
  3. Πάντα.
  4. Φυσικά, το ίδιο ΔΕΝ ισχύει και για τους μεγάλους.
  5. Οι μεγάλοι -άκου να δεις τώρα- δεν έχουν όρεξη για παιχνίδι το πρωί. Και για ομιλία. Ιδίως αν δεν έχουν πιει καφέ.
  6. Και μέχρι ο καφές να φτάσει στη μέση, επίσης.
  7. Προτίμησε, λοιπόν, να τους κάνεις ερωτήσεις που επιδέχονται μονολεκτικές απαντήσεις. Π.χ: Τι μέρα είναι σήμερα; Τι ώρα είναι; Και μόνο μέχρι τρεις φορές την ίδια ερώτηση. Μετά, γίνεται επικίνδυνο.
  8. Όχι, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα πάρεις απάντηση αν ρωτήσεις: Γιατί είναι Πέμπτη ή γιατί είναι 07.30; Και δεν θέλεις να δεις αυτό το βλέμμα στα μάτια τους…
  9. Πάντα.
  10. Μην τους αντιμετωπίσεις, όμως, τώρα. Είναι άοπλοι. Δώσε τους ακόμα ένα τέταρτο και αντιμετώπισε τους πια σαν ίσος προς ίσον.
  11. Αστειεύομαι. Αντιμετώπισέ τους τώρα που είναι άοπλοι. Δώσε τους τη χαριστική βολή. Δεν έχει σημασία η αιτία. Μπορεί να είναι ότι το μπιμπερό δεν έχει γεμίσει μέχρι απάνω, ότι μια σταγόνα γάλα χύθηκε στο χέρι σου, ότι το παιδικό διακόπηκε για διαφημίσεις. Δεν έχει σημασία…
  12. Απλώς, κλάψε.
Advertisements

20 φράσεις που δεν λέμε ποτέ σε ένα τρίχρονο.

Εκτός αν θέλουμε να ακούσουμε τις πληρωμένες απαντήσεις του.

1. Ο καφές είναι για τους μεγάλους.

Ναι, όπως ήταν και το κινητό τους, το κρεβάτι τους, τα κλειδιά τους και η προσωπική τους ζωή.

2. Απαγορεύεται!

Από τις λέξεις που ακούει πιο συχνά ένα τρίχρονο. Ισχύει πραγματικά μόνο στο 2% των περιπτώσεων. Μεταξύ μας, ούτε σ’ αυτές πας φυλακή…

3. Δεν θα το ξαναπώ!

Θα το ξαναπείς!

4. Την επόμενη φορά που θα το κάνεις αυτό, μπλα μπλα μπλα…

Λάθος χρήση αριθμού. Εννοούν ‘τις επόμενες φορές’. Και το μπλα μπλα μπλα σπάνια εφαρμόζεται.

5. Θέλω να μιλήσουμε. (Ή και) Πρέπει να μιλήσουμε.

Πρόλογος για κάτι που δεν θέλεις με τίποτα να ακούσεις. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 33 και να ακολουθούσε απλώς το «θέλω να χωρίσουμε…».

6. Είμαι όμορφη;

Ερώτηση παγίδα, για όλες τις ηλικίες. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 43 και να αρκούσε μόνο να γυρνούσες πλευρό. Ό,τι και να της πεις, θα τα κάνεις χειρότερα. Είναι από εκείνες τις μέρες…

7. Ποτέ!

Πας στοίχημα;

8. Τώρα!

Ποτέ.

9. Είμαι τόσο υπερήφανη για σένα.

Παγίδα. Ακολουθείται από ένα «αλλά». Ή από ένα «όμως».

10. Έχεις καταφέρει τόσα πολλά πράγματα μόνος σου.

Ακόμα περιμένεις το «αλλά».

11. Αλλά τα κακά τα κάνουμε στη λεκάνη.

Τόσο ωραίος πρόλογος, τόσο μπλιαχ κατάληξη.

12. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Αν σας είχα ακούσει, τώρα ακόμα θα μπουσούλαγα.

12. Μην χτυπάς την αδελφή σου.

Δεν θα πω τα κοινότυπα «εκείνη το ξεκίνησε πρώτη» και άλλες τέτοιες αηδίες. Απλώς, με διασκεδάζει.

13. Είσαι τόσο μεγάλος!

Κατάλαβα, το πάτε στο μπιμπερό.

14. Θα είσαι πάντα το μικρό μου!

Να παραβλέψω το γεγονός ότι μου προκαλείτε ηλικιακή σύγχυση. Μπορώ να έχω τώρα πίσω πάνα και πιπίλα;

15. Θα μετρήσω μέχρι το 10.

Θα με είχες ακόμα και αν σταματούσες στο 3, αλλά, διάολε, δεν χάνω αυτό το κρεσέντο με τίποτα.

16. Ξέχασέ το.

Δεν ξεχνώ.

17. Θέλω να σταματήσεις αυτό που κάνεις. Τώρα.

Αν ήθελα να σταματήσω αυτό που κάνω, θα το είχα σταματήσει. Και πίστεψέ με, μπορώ να φωνάξω πιο δυνατά. Όσο για το τώρα, δες 8.

18. Μην πετάς άμμο στην αδελφή σου.

Είπαμε, με διασκεδάζει.

19. Μην τρως άμμο.

Δεν τρώω, δοκιμάζω.

20. Φτύσε την άμμο. Τώρα. Και μην με γλείφεις.

Από τις εκφράσεις που δεν περίμενες να ξεστομίσεις λίγα χρόνια πριν. Έτσι, μαμά;

Πώς (δεν) έκοψα την πάνα

  • Πρώτη μέρα: Η μαμά μου φέρνει τέσσερα βρακάκια για να διαλέξω ποιο θέλω να φορέσω. Διαλέγω ένα με το σκούμπι ντου. Μέχρι το τέλος της ημέρας τα έχω φορέσει όλα, έχω φορέσει 3-4 της αδερφής μου –κάτι μπλε, μην φανταστείτε- και έχω ξαναφορέσει και τα τέσσερα δικά μου που έχουν ήδη πλυθεί και στεγνώσει στην απλώστρα- άγιος ελληνικός ήλιος.
  • Η μαμά έχει κατεβάσει κάτω όλο το ίντερνετ και διαβάζει. Εϊ, μάνα, μας τέλειωσε το ένστικτο;
  • Γιατί μου στύβουν συνέχεια πορτοκαλάδα;
  • Μην λέτε από εδώ κι από κει ‘έχουμε και μερικά ατυχήματα’. Καταρχάς, έτσι, για την ιστορία, «έχουμε μόνο ατυχήματα». Και έπειτα, αν τρακάρουμε στο δρόμο, τι θα πείτε; «Μας έφυγαν τα τσίσα»;
  • Όχι, δεν θα εξαντληθεί η υπομονή σου από την τρίτη μέρα. Έχουμε ολόκληρο καλοκαίρι μπροστά μας…
  • Εντάξει έκανα τσίσα στο γιογιό. Μπορώ να έχω τώρα πίσω το μπεμπιλίνο μου;
  • Τι πίνακας επιβράβευσης και αηδίες. Εγώ θέλω αεροπλάνο. Αληθινό.
  • Τέσσερα βρακάκια; Μα καλά, τι σκεφτόταν;
  • Επίσης, δεν είναι τι λένε τα λόγια σου, είναι τι λες από μέσα σου. Λες ‘δεν πειράζει, την άλλη φορά θα κάνουμε τα τσίσα στο γιογιό’, αλλά από μέσα βράζεις. Εγώ κρατάω το βράσιμο.
  • Σφίξου εσύ.
  • Τώρα μου δίνουν και πορτοκαλάδα από κουτάκι. Ακούγεται σοβαρό.
  • Όχι δεν θέλω να κάνω κακά όρθιος στη μπανιέρα! Τι στο καλό, κι αυτό στο ίντερνετ το είδε;
  • Θετική σκέψη, μαμά. Δεν λειτουργεί, αλλά τουλάχιστον κρατάει μακριά το σιχτίρισμα.
  • Τι έγινε, καταργήθηκαν ξαφνικά όλα τα θέματα συζήτησης; Ας μιλήσετε για τα προβλήματα ύπνου μου, για τα φαγητά που δεν τρώω… Υπάρχουν τόσο ενδιαφέροντα ακόμα βαρετά θέματα συζήτησης.
  • Σας φαίνομαι για νήπιο που πείθεται απλώς με επιχειρήματα;
  • Σας φαίνομαι για νήπιο που πείθεται με οτιδήποτε;
  • Φυσικά και με την πιπίλα ήταν πιο εύκολο. Αλλά δεν υπάρχει Νεράιδα των Σφιγκτήρων, ε;
  • Κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Έπρεπε να πάρει την παιδίατρο για να το μάθει; Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω για την μάνα μου. Όχι ότι ήμουν και ποτέ σίγουρος…
  • Το ξέρω έχετε σκαρφιστεί ό,τι κόλπο υπάρχει, εκβιασμούς, δωροδοκίες. Keep trying. Μπορείτε και καλύτερα.
  • Ναι, είναι τόσο δύσκολο.
  • Ναι, τα αγοράκια μαθαίνουν πιο αργά, διαβάζεις κι ακούς. Τώρα έγινα και statistics.
  • Πάλι συζητάτε μπροστά μου για το θέμα. Πρώτον, τα τσίσα μου κάνω απάνω μου, δεν κουφάθηκα κιόλας. Δεύτερον, ποια λέξη από το «μην επανέρχεστε συνέχεια στο θέμα γιατί τον μπλοκάρετε» που διάβασες στο ίντερνετ, δεν κατάλαβες;
  • Ωχ, έκανα κατά λάθος τσίσα στο γιογιό!
  • Μην χοροπηδάτε, είστε αστείοι.
  • Εντάξει, πάλι στο πάτωμα.  Ευτυχώς γιατί μέχρι κι εγώ είχα αρχίσει να πιστεύω ότι θα τα κατάφερνα.
  • Γιατί είναι όλοι τόσο κατάκοποι;
  • Θέλω να μου το υπενθυμίζεις χωρίς να γίνεσαι φορτική, να φαίνεται όμως ότι εγώ το σκέφτηκα πρώτος χωρίς να μου το υπενθυμίσεις και παρόλα αυτά να τα κάνω όπου βρίσκω. Τουλάχιστον για τις πρώτες βδομάδες.
  • Μήπως φταίω εγώ;
  • Μην με συγκρίνεις. Με το άλλο σου παιδί, με το παιδί του γείτονα, με το παιδί του ίντερνετ. Όχι, τίποτα άλλο αλλά θα σε συγκρίνω κι εγώ με τη μαμά της αδελφής μου –πιστέψτε με, δεν είναι η ίδια-, με τη μαμά του παιδιού του γείτονα και με τη μαμά του ίντερνετ. Αντέχεις;
  • Ώστε έτσι ξαφνικά αλλάζει η ζωή σου, από τη μια μέρα στην άλλη.
  • Καταλάβατε, δεν καταλάβατε, κακά πάντως δεν θα κάνω.
  • Κοιμάσαι Γιαννάκης και ξυπνάς stool holder.
  • Αποκλείεται να φταίω εγώ.

First World Problems- για νήπια

  1. Η κούνια πάει μέχρι ένα σημείο και μετά κατεβαίνει. Θέλεις να κάνει μία πλήρη περιστροφή. Με εσένα μέσα. Παιδική χαρά, σου λέει μετά.
  2. Ο κύκλος ζωής μιας μπαταρίας είναι απελπιστικά μικρός.
  3. Μάρτυς μου ο-χωρίς-μπαταρία-Μίκυ, μόλις μεγαλώσω θα γίνω εξπέρ στο άλλαγμα μπαταρίας.
  4. Ο κύκλος ζωής μιας πάνας είναι απελπιστικά μικρός.
  5. Μάρτυς μου η sudocrem, μόλις μεγαλώσω θα μου αφήνω την πάνα από το πρωί ως το βράδυ σερί.
  6. Θες να σου κάνουν φούσκα και με την καραμέλα.
  7. Δεν σβήνει η ξύστρα.
  8. Δεν ξύνει η γόμα.
  9. Θες να μένουν οι μαρκαδόροι ανοιχτοί χωρίς να ξεραίνονται.
  10. Δεν έχεις αποφασίσει σε ποιο κρεβάτι θα κοιμηθείς σήμερα.
  11. Δεν έχεις αποφασίσει αν θα κοιμηθείς σήμερα.
  12. Θες να φοράς τα παπούτσια σου με μόνο κριτήριο ποιο βρέθηκε μπροστά από κάθε πόδι.
  13. Δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά παπούτσια. Μόνο παπούτσια.
  14. Μπερδεύεις τα νούμερα με τα γράμματα. Το 3 με το ε. Το 1 με το ι. Μόνο εσύ το βλέπεις;
  15. Και τι είναι νούμερα; Και τι γράμματα; Πιστεύεις ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από τον παιδικό σταθμό.
  16. Σου την σπάνε τα ιντεράκτιβ παιδικά. Πιστεύεις ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από την Ντόρα.
  17. Δεν θες παγωτό χωνάκι, ούτε παγωτό κυπελάκι, θες μόνο παγωτό ξυλάκι.
  18. Από το παγωτό ξυλάκι τρως μόνο την επικάλυψη σοκολάτας. Και δεν λέγεται επικάλυψη σοκολάτας. Λέγεται «γύρω-γύρω».
  19. Λίγο από το «γύρω-γύρω» πέφτει στο χαλί (δεν σε νοιάζει), λίγο από το άσπρο στην μπλούζα σου (επίσης) και λίγο στα χέρια σου (εντάξει), ενώ όσο δεν σκούπισες με το μανίκι παραμένει στην εξωτερική γωνία των χειλιών σου- τρελαίνεσαι.
  20. Δεν έχεις όσα παιχνίδια θα ήθελες. Έχεις περισσότερα.
  21. Μάλλον μέχρι τα τρία σου δεν θα έχεις καταφέρει να αποκτήσεις ένα αληθινό αυτοκίνητο. Ή έστω τρένο. Νιώθεις αποτυχημένος.
  22. Αδυνατείς να καταλάβεις γιατί, για να αρχίσει η επιχείρηση ‘κόψιμο πάνας’, πρέπει να φύγουν τα χαλιά.
  23. Αδυνατείς να καταλάβεις οτιδήποτε έχει σχέση με το κόψιμο πάνας. Δεν σε αφορά.
  24. Αναπολείς τα χρόνια που αρκούσε ένα απλό ‘κακό!’ ή ‘ποτέ!’ για να σε προειδοποιήσουν για κάτι. Τώρα σου απομαγνητοφωνούν έκθεση ιδεών.
  25. Βλέπεις παλιά βίντεο με εσένα και την αδελφή σου και θες να μπεις μέσα. Πιάνεις την οθόνη. Σου εξηγούν ότι αυτό δεν γίνεται. Ναι, όπως δεν γινόταν να πάμε στο πάρκο, νύχτα. Και πήγαμε. Και όπως δεν γινόταν να γράψω στον τοίχο, μέρα. Και έγραψα.
  26. Γιατί κάθε φορά που μπαίνω στο σαλόνι και βλέπουνε Game of Thrones, το κάνουνε pause; Τι στο καλό, κεφάλια κόβουνε;

Οι νόμοι του Μέρφι για νήπια

  1. Όταν θες να φας κανονικό μπισκότο, το μόνο που έχει μείνει είναι ολικής άλεσης. Υποθέτω, γιατί δεν τα τρώει κανείς.
  2. Σε βάζουν τιμωρία τη φορά που το αξίζεις λιγότερο. Για να σε τιμωρήσουν για τις άλλες φορές.
  3. Αν πεις ότι θες να δεις τον Μικρό Νικόλα, σε πάνε επίσκεψη στο σπίτι του Νικολάκη αντί να ανοίξουνε απλώς τον υπολογιστή.
  4. Ζητάς μπαράκι και οι άλλοι ακούνε ψαράκι. Κι εκεί που θα έτρωγες νοστιμότατο σνακ, καταλήγεις με ψάρι και βραστά λαχανικά.
  5. Σου φέρνουν δώρο ακριβό και ποιοτικό παιχνίδι ενώ εσύ απλώς ήθελες κινέζικο των 5 ευρώ από πλανόδιο, με μπαταρίες που μπαινοβγαίνουν και τραγούδια που σπάνε τύμπανα.
  6. Όταν θες να φας τα τσίριος που έπεσαν στο πάτωμα, η μαμά έχει προλάβει πριν από εσένα.
  7. Όταν θες να πιεις τουλάχιστον 2 κουταλιές από το αγαπημένο σου σιρόπι, έχεις μόλις 36 και 8.
  8. Όταν για πρώτη φορά επανέρχεται η όσφρησή σου, μετά από μέρες συναχωμένος, μυρίζει όλο το σπίτι μπρόκολο.
  9. Θέλεις για πρώτη φορά να πεις στην ταμία του σουπερμάρκετ πώς σε λένε και αυτή δεν σε ρωτάει ποτέ.
  10. Δεν έχεις όρεξη να πεις σε κανένα πώς σε λένε, πόσο χρονών είσαι και αν πας σχολείο, τη στιγμή που μανάβης, κρεοπώλης και υπάλληλος στα τυριά έχουν λυσσάξει να μάθουν.
  11. Σου έρχεται να κάνεις κούνια μόνο όταν κάνει άλλο παιδί και περιμένουν άλλα 6 στη σειρά μετά από αυτό.
  12. Όταν βολεύει τους γονείς σου σε λένε τρίχρονο, όταν όμως παίρνεις δώρο παιχνίδι για παιδιά άνω των τριών, στο φυλάνε μέχρι να κλείσεις τα τρία.
  13. Θα χτυπήσεις το μικρό δαχτυλάκι των ποδιών σου στο πόδι του τραπεζιού, μόνο αφού έχεις βγάλει τις κάλτσες.
  14. Όταν η μαμά χαμηλώνει στο ύψος σου για να σου πει κάτι, σπάνια είναι για καλό.
  15. Όταν ζητάς να πιεις πορτοκαλάδα, εννοείς κουτάκι και όχι φρεσκοστυμμένο χυμό. Φυσικά, παίρνεις το δεύτερο.
  16. Όταν κλειδιά, κοντρόλ ή γυαλιά λείπουν από τη θέση τους, όλοι νομίζουν ότι τα πήρες εσύ. Κι ας είναι τα κλειδιά στην τσέπη τους, τα γυαλιά στη μύτη τους και το κοντρόλ μέσα στην πάνα σου.
  17. Τη φορά που έχεις κρύψει στ’ αλήθεια τα κλειδιά κάτω από το κρεβάτι, η μαμά σου ζητάει συγγνώμη που σε υποπτεύθηκε και φωνάζει κλειδαρά. Κρατάς το στόμα σου κλειστό γιατί φοβάσαι για τη ζωή σου.
  18. Παίζεις με ένα παιχνίδι που του τέλειωσε η μπαταρία. Τη στιγμή που θα βγάλουν από άλλο παιχνίδι την μπαταρία για να τη βάλουν σε εκείνο που χάλασε, θες πια να παίξεις με το άλλο που του έβγαλαν την μπαταρία.
  19. Τη φορά που καταφέρνεις να βγάλεις παντελόνι και μπλούζα μόνος σου, κανένας δεν σε έχει δει.
  20. Τη φορά που θα σου έχει σκαλώσει η μπλούζα στο κεφάλι και θα προσπαθείς να την βγάλεις, σε παίρνουν μέχρι και φωτογραφία.
  21. Όταν η μαμά παίρνει αγκαλιά την αδελφή σου, κάνεις τα πάντα για να ανέβεις κι εσύ εκεί, από όπου μόλις πριν, με μπουνιές και κλωτσιές, έσπρωχνες για να κατέβεις.
  22. Όσον αφορά στην εκπαίδευση τουαλέτας, ποτέ δεν πάει τόσο άσχημα όσο φαίνεται στην αρχή. Πάει ακόμα χειρότερα.

 

Με τέτοια που χω ψυχολογία

Να, εδώ, μωρέ… μου κόψανε τις πιπίλες. Ακολουθεί περιγραφή των σταδίων που πέρασα κι ακόμα περνάω. Αισθανθείτε ελεύθεροι να με λυπηθείτε όσο θέλετε.

Στιγμή μηδέν: Βάζεις τις πιπίλες σ’ έναν φάκελο και τις αφήνεις στο μπαλκόνι, να τις πάρει η Νεράιδα των Πιπίλων (WTF!) και να σου αφήσει ένα δώρο. Μπαίνεις στο σπίτι.

Μετά από ένα 5λεπτο: Ξαναβγαίνεις στο μπαλκόνι, βρίσκεις το δώρο, μπαίνεις μέσα, το παίζεις.

Μετά από ένα τέταρτο: Έπαιξες με το καινούριο παιχνίδι, ΠΟΥ είναι τώρα οι πιπίλες ΣΟΥ;;; Παίρνεις χαμπάρι ότι δεν ήθελαν απλώς να σου πάρουν τις πιπίλες. Ήθελαν να το παρουσιάσουν ότι ήταν δική σου απόφαση. Να σε κάνουν συνεργό. Ήταν παγίδα. Γίνεσαι ενοχικός.

Μετά από μια ώρα: Έχεις φάει ήδη τρία σοκολατάκια, πήγες δύο φορές στις κούνιες και γύρισες και φυσικά βλέπεις Μικρό Νικόλα στον υπολογιστή: σου λείπουν αφόρητα. Θυμώνεις. Θυμώνεις μια κουβέντα είναι. Γυρίζει το μάτι σου.

Μεσημέρι: Είσαι στο στάδιο της άρνησης. Ψάχνεις κάτω από κρεβάτια, καναπέδες και χαλιά, μέσα σε συρτάρια, ψυγείο, κατάψυξη και πλυντήρια. Δεν κοιμάσαι ποτέ.

Μετά από μισή μέρα: Και, που είστε, γονείς, μην προσπαθείτε τόσο πολύ να μου αποσπάσετε την προσοχή. Η προσπάθεια σας κάνει μπαμ, είναι αναποτελεσματική –αν και όχι πάντα, βλέπε σοκολατάκια, 3 φορές βόλτα στις κούνιες, άπειρο Μικρό Νικόλα- και κυρίως μου θυμίζει απελπισμένα αυτό που μου λείπει.

Ώρα για βραδινό ύπνο: Συντετριμμένος.

Πρωί επόμενης μέρας: Ξυπνάς. Δεν ήταν ένα κακό όνειρο. Είσαι 24 ώρες χωρίς πιπίλα. Που να είναι τώρα;;; Κλαις. Κλαις μια κουβέντα είναι. Σπαράζεις.

Απόγευμα επόμενης μέρας: Ψιλοαρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι θα ζεις από εδώ και πέρα χωρίς πιπίλα. Καθώς για πρώτη φορά περνά από το μυαλό σου αυτό το ενδεχόμενο, πέφτεις στο πάτωμα και γίνεσαι κομμάτια.

Δυο μέρες μετά. Συμβιβάζεσαι με την ιδέα ότι δεν θα τις ξαναδείς και περνάς στο στάδιο του πένθους. Το αντιμετωπίζεις με την αξιοπρέπεια που αρμόζει στην περίσταση: κλαις μέχρι αηδίας.

Δυόμιση μέρες μετά: Παίρνει το αυτί σου διάλογο γονιών: «Πάντως δεν το έχει πάρει και πολύ βαριά…». «Κι εγώ νομίζω ότι σιγά σιγά θα το ξεπεράσει». Ξανακυλιέσαι στο πάτωμα, χτυπάς τις πόρτες, πέφτεις στους τοίχους, τους ρίχνεις ξύλο. Πλάκα σου κάνουν;

Τρεις μέρες μετά, πρωί: Όχι, πίστεψέ με, δεν είσαι καταθλιπτικός. Δεν έχεις κανένα λόγο να σηκωθείς από το κρεβάτι. Η κατάσταση σηκώνει κατάθλιψη.

Τέσσερις μέρες μετά: Κάθε μέρα που περνάει είναι μια ακόμα μέρα χωρίς πιπίλα. Αυτό μόνο.

Πέντε μέρες μετά: Σε πιάνουν κρίσεις πανικού, ξεσπάς αδικαιολόγητα σε υστερικό κλάμα, έχεις αγοραφοβία. Έγινε πια ψυχοσωματικό.

Έξι μέρες μετά: Δεν θα περάσει. Ποτέ δεν περνάει.

Μια εβδομάδα μετά: Μια μέρα με κάπως λιγότερα συμπτώματα στέρησης. Φοβάσαι όμως μήπως ξανακυλήσεις. Θα ξανακυλήσεις.

Εφτάμιση μέρες μετά: Σμπαράλια.

8 μέρες μετά: Ξεκινάς να καταθέτεις τα όπλα σου. Ζητάς τις πιπίλες 5-6 μόνο φορές την ημέρα, ξεψυχισμένα, χωρίς να επιμένεις. Συνεχίζεις με τις συνήθεις δραστηριότητές σου, χωρίς να ελπίζεις. Εντάξει ας πούμε ότι κέρδισες και κάτι. Έκοψες τον μεσημεριανό ύπνο. Και κοιμάσαι στις 12 το βράδυ.

9 μέρες μετά: Φοβάσαι ότι δεν θα ξανααγαπήσεις.

10 μέρες μετά: Μα από όλα περισσότερο αυτό που σε πειράζει είναι την απουσία τους πως πας να συνηθίσεις, πως πας να συνηθίσεις…

11 μέρες μετά: Κουρασμένος και ηττημένος. Αυτή τη φορά δεν έχασες μόνο τη  μάχη. Έχασες και τον πόλεμο.

Οι νύχτες, από εδώ και πέρα: Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασέ με, νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησέ με…

Ακόμα πιο μετά: Θα περάσει. Πάντα περνάει…

That awkward moment

Αυτή η αμήχανη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι…

  • τα ουρλιαχτά που ακούγονται μέσα στο σουπερμάρκετ δεν είναι τα δικά σου.
  • δεν θες να φας άλλο ένα σοκολατάκι.
  • το συγγνώμη που λες δεν σε γλιτώνει αυτή τη φορά από την τιμωρία.
  • αρχίζεις να περνάς καλά στην τιμωρία.
  • το σπανακόριζο δεν είναι και τόσο μπλιαχ.
  • οι μουτζούρες που ζωγραφίζεις είναι όντως μουτζούρες.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε πιο πολύ από εσένα.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε πιο καθαρά από εσένα.
  • τα παιχνίδια σου μιλάνε.

Αυτή η αμήχανη στιγμή που…

  • θέλεις να παίξεις πιο πολύ με τους γονείς του παιδιού που ήρθαν στο σπίτι παρά με το ίδιο το παιδί.
  • μιλάς στις κούνιες μ’ ένα παιδάκι και συνειδητοποιείς ότι δεν θυμάσαι το όνομά σου οπότε αφήνεις συστάσεις για μετά.
  • αφού σε κουρέψουν, ψάχνεις να βρεις ποιο είναι αυτό το παιδάκι που σε κοιτάει στον καθρέφτη.
  • μπαίνεις σ’ ένα πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς την ίδια πιπίλα με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπαίνεις στην τουαλέτα του πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς την ίδια πάνα με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπαίνεις στην τουαλέτα του πάρτι και συνειδητοποιείς ότι φοράς το ίδιο πουλί με έναν άλλο καλεσμένο.
  • μπήκες στην τουαλέτα του πάρτι χωρίς να χτυπήσεις την πόρτα.