Ξεφυλλίζοντας κι απόψε…

…ένα παιδικό βιβλίο. Είμαι σίγουρος ότι όλοι κάπως έτσι το κάνετε. Οι κάτω από τα 3, μην το παίρνετε προσωπικά οι υπόλοιποι. Ή και πάρτε το.

Ξεκινάς από μία τυχαία σελίδα./ Συνεχίζεις με μια τυχαία σελίδα./ Ξαναγυρίζεις πίσω, πάντα σε μία τυχαία σελίδα./ Προσπαθείς να πιάσεις το μπερδεμένο κουβάρι της ιστορίας από την αρχή./ Σου λείπουνε στοιχεία, γεγονότα./ Σου λείπουνε στ’ αλήθεια; /Φτάνεις στην τελευταία σελίδα. Γιατί δεν ξεκίνησες από εκεί;/ Τόσα πολλά γράμματα, τόσες λίγες εικόνες./ Ξαναγύρνα στην αγαπημένη σου σελίδα. Το ξέρω ότι δεν τη βρίσκεις. Ψάξε. Τσαλάκωσε ό,τι παρεμβάλλεται./ Τι, δεν έχεις αγαπημένη σελίδα; Εκεί που γίνεται ο μεγαλύτερος ντόρος –λύκοι, γουρούνια, κατσίκια, γιαγιάδες… στη μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση- αυτή είναι η αγαπημένη σου σελίδα./ Μείνε εκεί, συγκεντρώσου στις εικόνες, ρούφηξε τα νοήματα, για περισσότερα από 5 δευτερόλεπτα./ Εντάξει./ Δεν θα σταθώ καν στο γεγονός ότι όλη την ώρα κράταγες το βιβλίο ανάποδα./ Τώρα, είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις Ζωρζ Σαρή./ Ναι, με ένα ρο γράφεται./ Ναι, είναι γυναίκα.

Τα 3 γουρουνάκια

Ένα ψυχογράφημα.

  • Πρώτο γουρουνάκι. Καταλάβαμε, είσαι τεμπέλης. Το μάθημά σου το πήρες- στα υπέρ σου, τουλάχιστον, ότι δεν κουράστηκες καθόλου γι’ αυτό.
  • Δεύτερο γουρουνάκι. Τώρα εσύ, και κουράστηκες αρκετά παραπάνω και μια τρύπα στο νερό έκανες. Γι’ αυτό ή του ύψους ή του βάθους. Ο μέσος όρος δεν σε πάει πουθενά.
  • Τρίτο γουρουνάκι. Με λίγα λόγια, το παιδί πρότυπο, το παιδί που κάθε μαμά θα ήθελε να μεγαλώνει- εκτός από τη δική του που το έδιωξε. Σπασίκλας, αλλά πρότυπο.
  • Λύκος. Η πείνα είναι κακός σύμβουλος…
  • Και τα τρία γουρουνάκια μαζί. Hell of a team!
  • Μαμά γουρούνα. Τι σκέφτεται, άραγε, η μάνα «γουρούνα» μετά από όλα αυτά; Ότι «έδωσα ένα καλό μάθημα στα παιδιά μου- αφού πήγαν σχεδόν να σκοτωθούν- και ότι είμαι και η πρώτη μάνα»; Σκανδιναβέζα, σίγουρα. Υπάρχει, βέβαια, και η μάνα «κατσίκα» που πάει σουπερμάρκετ αφήνοντας απλώς… οδηγίες στα 7 της κουτσούβελα. Και η μάνα «ελληνίδα», που δεν αφήνει ποτέ τα παιδιά της μόνα τους. Ούτε στα 35.
  • Σπίτι από άχυρο. Φυσική κατασκευή. Μεγάλες απώλειες. Θα αποτύγχανε σε οποιαδήποτε ενεργειακή επιθεώρηση.  Άσε που, και να μην το έριχνε ο λύκος, θα το έτρωγε ο γάιδαρος.
  • Σπίτι από ξύλο. Η στατική του επάρκεια, αμφισβητήσιμη. Ευάλωτο σε φωτιές και κυκλώνες. Όχι όμως ότι μπορεί και να το ρίξει ένας λύκος μόνο με τα πνευμόνια του. Συγγραφέα, όχι ό,τι μας βολεύει…
  • Σπίτι από τούβλο. Συνοδεύεται πάντα από γουρουνάκι με γνώσεις πολιτικού μηχανικού.
  • Καμινάδα. Ο αληθινός πρωταγωνιστής της ιστορίας. Συνοδεύεται πάντα από καζάνι που βράζει.
  • Συγγραφέας του παραμυθιού. Αγνώστων λοιπών στοιχείων. Η εικόνα της μάνας του να του λέει στα 17 του ότι «τώρα που μεγάλωσες ήρθε η ώρα να μείνεις μόνος σου», τον στοιχειώνει μια ζωή. Και αυτό, βγαίνει.