Έλα να παίξουμε

Μπαίνεις στο σπίτι της ξαδέρφης σου. Ένας ολόκληρος κόσμος από καινούρια, άπαιχτα παιχνίδια απλώνεται στα πόδια σου. Μια σειρά από αδηφάγες σκέψεις σε κατακλύζουν.

  1. Τι πάει να πει δεν είναι δικό μου, να της το δώσω επειδή κλαίει; Εγώ το βρήκα πρώτος, δικό μου είναι. Είναι ζούγκλα εκεί έξω.
  2. Έστω ότι δεν πρόλαβα να πάρω το παιχνίδι πρώτος και το παίζει τώρα αυτή. Της το παίρνω. Πρώτον, το έπαιζε λάθος. Δεύτερον, είμαι μεγαλύτερος. Τρίτον, είναι ζούγκλα εκεί έξω.
  3. Έστω ότι παίζω ήδη με ένα παιχνίδι και η ξαδέλφη μου πάει να πάρει κάποιο άλλο. Νομίζω ότι οι κανόνες ευγενείας επιτάσσουν να έχω στη διάθεσή μου όλα τα παιχνίδια της, τα παίζω δεν τα παίζω, μόνο και μόνο επειδή είμαι φιλοξενούμενος. Και για να έχω επιλογές.
  4. Τι πάει να πει ότι δεν μπορεί να φύγει από το ίδιο της το σπίτι; Θέλω να έχω άπειρες επιλογές και συνδυασμούς παιχνιδιών και να μην νιώθω ανά πάσα στιγμή την απειλή ότι κάποιος μπορεί να μου τα πάρει.
  5. Όχι, να μην πάει στο μέσα δωμάτιο. Από εκεί μπορεί να βγει και να μου τα πάρει- αγχώνομαι.
  6. Άλλαξα γνώμη. Βαριέμαι μόνος μου. Τώρα θέλω να κάθεται αυτή στον καναπέ ακίνητη και να με κοιτάει που παίζω με τα παιχνίδια της. Θέλω να βλέπω ότι με βλέπει που παίζω. Με τα παιχνίδια ΤΗΣ.
  7. Δεν είμαι καθόλου ανταγωνιστικός. ΑΥΤΗ έχει ΚΑΛΥΤΕΡΑ παιχνίδια.
  8. Να παίξουμε μαζί; Θα μπορούσε να είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο αν δεν σήκωνε μήνυση.
  9. Τι σημαίνει ότι πρέπει να κάνω ότι μου λέτε μόνο και μόνο επειδή κλαίει κάποιος; Δεχόμαστε τελικά ότι το κλάμα είναι μέσο άσκησης πίεσης;
  10. Αφού το δεχόμαστε, υπενθυμίζω: το κλάμα είναι επιχείρημα όταν κλαίω ΕΓΩ και διατάραξη κοινής ησυχίας όταν κλαίει οποιοσδήποτε ΑΛΛΟΣ.
  11. Κουράστηκα. Θέλω να φύγουμε. Σιγά τα παιχνίδια…
Advertisements

Κολλημένος

Γεια σας, είμαι ο Γιάννης και είμαι εξαρτημένος από τα κλειδιά αυτοκινήτων. Ξέρω πως το πρώτο βήμα για να ξεπεράσεις έναν εθισμό σου είναι να το παραδεχτείς και να το φωνάξεις δυνατά. Είμαι σχεδόν μία μέρα καθαρός και ήδη αισθάνομαι τα πρώτα συμπτώματα στέρησης. Ακούω παντού ήχους κλειδώματος και ξεκλειδώματος, πατάω με τον αντίχειρά μου τον δείκτη μου, είδα έναν εφιάλτη πως είχα γίνει ο ίδιος γιγαντιαίο κλειδί και δεν είχα κανέναν να με πατήσει. Ξέρω πως τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν μετά από κάποιες εβδομάδες αλλά μέχρι τότε είμαι υποχρεωμένος να ανέχομαι τα απίστευτα νεύρα μου, κάτι που ούτως ή άλλως κάνω 2 χρόνια τώρα.

Ευχαριστώ τους γονείς μου που στέκονται δίπλα μου όλον αυτόν τον καιρό, κρύβοντας στα ψηλότερα ράφια όλα τα κλειδιά της οικογένειας και που αντέχουν τις κραυγές και τα κλάματά μου. Δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτούς- ότι αυτοί με έσπρωξαν να τα δοκιμάσω την πρώτη φορά είναι μια συζήτηση που δεν θα κάνουμε τώρα.

Τα υποκατάστατα δεν με βοήθησαν καθόλου: τα κλειδιά της εξώπορτας, ακόμα και σε μεγάλη ποσότητα, δεν με έκαναν να ξεχάσω την αληθινή μου εξάρτηση. Κάποιος μας μίλησε για το αυτοκόλλητο και την τσίχλα κλειδιών, αλλά είμαι της άποψης ότι άμα κόβεις κάτι ή το κόβεις μαχαίρι ή καθόλου. Ξέρω σήμερα πως αν ξαναγεννιόμουνα, δεν θα έπιανα ποτέ στα χέρια μου αυτές τις ουσίες.

Αυτά θα σας έλεγα, αν μου είχε περάσει έστω και για ένα λεπτό από το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί να ζήσει κανείς χωρίς κλειδιά αυτοκινήτων. Αλλά, δεν.

Θα σου κρυφτό

Ένα ακόμα παιχνίδι για να σκοτώσετε την ώρα σας τα μεσημέρια που δεν κοιμάστε. Απαιτεί μεγάλη φαντασία (για το παιδί) και έντονη παρατηρητικότητα (για τον μεγάλο). Ο μικρός κρύβεται, ο μεγάλος τα φυλάει- πάντα. Ακολουθήστε τους κανόνες με ευλάβεια.

  1. Κρύβεσαι στην πιο φανερή κρυψώνα του σπιτιού- σε αυτό συνίσταται και η φαντασία. Συνήθως στο ίδιο δωμάτιο με αυτόν που τα φυλάει, ο οποίος κάθεται συνήθως σε καναπέ.
  2. Όταν πει φτου και βγαίνω, τον κοιτάς από την κρυψώνα σου απευθείας στα μάτια. Με πονηρό χαμόγελο τύπου εδώ που κρύφτηκα, δεν με βρίσκεις ποτέ.
  3. Αν δεν σε έχει βρει ακόμα, φωνάζεις εδώ!– χωρίς, όμως, να κάνεις βήμα από τη θέση σου.
  4. Αν για κάποιο λόγο ψάχνει σε διαφορετική κατεύθυνση από τη φωνή σου ή ακόμα και σε άλλο δωμάτιο, περιμένεις, αρχίζοντας να αμφιβάλλεις για τις διανοητικές ικανότητες του ατόμου που σε ψάχνει.
  5. Ενώ πηγαίνει στα άλλα δωμάτια, βγαίνεις από την κρυψώνα σου, τον ακολουθείς και φεύγεις τρέχοντας μόλις γυρίσει, για να καταλήξεις και πάλι στην κρυψώνα σου.
  6. Αν περάσει από μπροστά σου και δεν σε δει –είπαμε, το παιχνίδι απαιτεί έντονη παρατηρητικότητα- συμβαίνουν δύο τινά: το προφανές είναι ότι έχεις επιλέξει την καλύτερη πιο φανερή κρυψώνα του δωματίου ή, απλώς, ο άλλος έχει καταρράκτη.
  7. Και αν εξακολουθεί να μην σε βρίσκει κι έχεις ξεροσταλιάσει να περιμένεις και να ακούς Μα που είσαι, που είσαι;, βγαίνεις. Τον/την έσκισες!
  8. Τα ξαναφυλάει; Ωραία! Ξανακρύβεσαι ακριβώς στην ίδια κρυψώνα. (Μεγαλύτερη φαντασία, πεθαίνεις.)