20 φράσεις που δεν λέμε ποτέ σε ένα τρίχρονο.

Εκτός αν θέλουμε να ακούσουμε τις πληρωμένες απαντήσεις του.

1. Ο καφές είναι για τους μεγάλους.

Ναι, όπως ήταν και το κινητό τους, το κρεβάτι τους, τα κλειδιά τους και η προσωπική τους ζωή.

2. Απαγορεύεται!

Από τις λέξεις που ακούει πιο συχνά ένα τρίχρονο. Ισχύει πραγματικά μόνο στο 2% των περιπτώσεων. Μεταξύ μας, ούτε σ’ αυτές πας φυλακή…

3. Δεν θα το ξαναπώ!

Θα το ξαναπείς!

4. Την επόμενη φορά που θα το κάνεις αυτό, μπλα μπλα μπλα…

Λάθος χρήση αριθμού. Εννοούν ‘τις επόμενες φορές’. Και το μπλα μπλα μπλα σπάνια εφαρμόζεται.

5. Θέλω να μιλήσουμε. (Ή και) Πρέπει να μιλήσουμε.

Πρόλογος για κάτι που δεν θέλεις με τίποτα να ακούσεις. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 33 και να ακολουθούσε απλώς το «θέλω να χωρίσουμε…».

6. Είμαι όμορφη;

Ερώτηση παγίδα, για όλες τις ηλικίες. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 43 και να αρκούσε μόνο να γυρνούσες πλευρό. Ό,τι και να της πεις, θα τα κάνεις χειρότερα. Είναι από εκείνες τις μέρες…

7. Ποτέ!

Πας στοίχημα;

8. Τώρα!

Ποτέ.

9. Είμαι τόσο υπερήφανη για σένα.

Παγίδα. Ακολουθείται από ένα «αλλά». Ή από ένα «όμως».

10. Έχεις καταφέρει τόσα πολλά πράγματα μόνος σου.

Ακόμα περιμένεις το «αλλά».

11. Αλλά τα κακά τα κάνουμε στη λεκάνη.

Τόσο ωραίος πρόλογος, τόσο μπλιαχ κατάληξη.

12. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Αν σας είχα ακούσει, τώρα ακόμα θα μπουσούλαγα.

12. Μην χτυπάς την αδελφή σου.

Δεν θα πω τα κοινότυπα «εκείνη το ξεκίνησε πρώτη» και άλλες τέτοιες αηδίες. Απλώς, με διασκεδάζει.

13. Είσαι τόσο μεγάλος!

Κατάλαβα, το πάτε στο μπιμπερό.

14. Θα είσαι πάντα το μικρό μου!

Να παραβλέψω το γεγονός ότι μου προκαλείτε ηλικιακή σύγχυση. Μπορώ να έχω τώρα πίσω πάνα και πιπίλα;

15. Θα μετρήσω μέχρι το 10.

Θα με είχες ακόμα και αν σταματούσες στο 3, αλλά, διάολε, δεν χάνω αυτό το κρεσέντο με τίποτα.

16. Ξέχασέ το.

Δεν ξεχνώ.

17. Θέλω να σταματήσεις αυτό που κάνεις. Τώρα.

Αν ήθελα να σταματήσω αυτό που κάνω, θα το είχα σταματήσει. Και πίστεψέ με, μπορώ να φωνάξω πιο δυνατά. Όσο για το τώρα, δες 8.

18. Μην πετάς άμμο στην αδελφή σου.

Είπαμε, με διασκεδάζει.

19. Μην τρως άμμο.

Δεν τρώω, δοκιμάζω.

20. Φτύσε την άμμο. Τώρα. Και μην με γλείφεις.

Από τις εκφράσεις που δεν περίμενες να ξεστομίσεις λίγα χρόνια πριν. Έτσι, μαμά;

Advertisements

Διακοπές: follow up

  1. Η βαθιά πισίνα δεν είναι ποτέ αρκετά βαθιά για τον μπαμπά. Η ρηχή πισίνα δεν είναι ποτέ αρκετά ρηχή για μένα.
  2. Έπρεπε να το φανταστώ ότι υπάρχει πρωινό καλύτερο από σκέτο γάλα και δημητριακά ολικής άλεσης. Το λένε μερέντα. Τρώγεται με ψωμί ή κουτάλι. Και πρόκειται για εμπειρία που σου αλλάζει τη ζωή.
  3. Τα μπρατσάκια δεν προσφέρουν και πολλά όταν πίνεις νερό… Δοκιμασμένο.
  4. Ποιος έριξε fysiomer στη θάλασσα;
  5. Μια μέρα χωρίς αντηλιακό είναι ένα χαμένο μπάνιο.
  6. Ποιος διάλεξε τα παιχνίδια που πήραμε μαζί μας; Θα έπρεπε να ξέρει ότι έχω σταματήσει να παίζω με τουβλάκια εδώ και μία εβδομάδα…
  7. Πάντα σε μια παραλία υπάρχει ένα παιδάκι με μαγιό πιο χάλια από το δικό μας- ευτυχώς.
  8. Ορκίζομαι στην κυτταρίτιδα της μαμάς μου ότι είναι η ομορφότερη της παραλίας!
  9. Αν η άμμος δεν εισχωρούσε παντού, δεν θα ήταν άμμος… Θα ήταν κόντρα πλακέ.
  10. Σπουδαία ανακάλυψη τα κροκς δεν λέω, αλλά, να φορέσουμε και κανά παπούτσι της προκοπής τώρα;

Διακοπές, επιτέλους

Έφτασε επιτέλους η μέρα που θα φύγουμε για τις διακοπές μας! Οι γονείς μου έχουν διαλέξει να πάμε σ’ ένα μέρος με τρία πόδια, εφτά χέρια και δύο κεφάλια- εμείς θα μείνουμε μόνο στο δεύτερο πόδι. Ο βασικός λόγος που επιλέξαμε αυτό το μέρος είναι τα καταγάλανα νερά και η κατάξανθη άμμος- πάντα θες γύρω σου ένα ωραίο σκηνικό όταν κάνεις μπάνιο σε πισίνα. Την πρώτη μισή μέρα θα την περάσουμε στο αυτοκίνητο γιατί σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι με καύσωνα. Όταν όμως φτάσουμε, θα περάσουμε την υπόλοιπη μισή μέρα ξεπακετάροντας και τακτοποιώντας όλα μας τα πράγματα, που είναι επίσης μέρος του ταξιδιού- αν και δεν νομίζω να έχει γραφτεί κανένα ποίημα γι’ αυτό.

Το ταξίδι, βέβαια, με το αυτοκίνητο θα φροντίσουμε να μην μας φανεί και πολύ μεγάλο… Το πρώτο δεκάλεπτο θα τραγουδήσουμε όλο το σετ των τραγουδιών που ξέρουμε συν το ‘Να ζήσεις Γιαννάκη’ που αποτελεί new entry. Το δεύτερο δεκάλεπτο, επίσης. Το τρίτο δεκάλεπτο θα κυλήσει απαντώντας σε ερωτήσεις που θα μας κάνουν οι γονείς τύπου ‘Πόσους παππούδες έχεις’, ‘Πόσων χρονών είσαι’, ‘Πώς τους λένε’, ‘Πού μένουμε’- η απάντηση σε όλα θα είναι «δύο».

Μετά το πρώτο μισάωρο, κι ενώ θα υπολείπονται γύρω στα 13, θα προσπαθώ να βγάλω την ζώνη από το κάθισμα για να κάτσω σαν άνθρωπος γιατί ωραίο είναι να νιώθεις σαν πιλότος σε F16 αλλά κάτσε εσύ πρώτα στο κάθισμα μου για 1 λεπτό και μετά τα λέμε… Δεν θα τα καταφέρω. Και μετά, οι γονείς μου θα ζήσουν το θαύμα- θα κοιμηθούμε! Το πόσο θα κρατήσει αυτό, θα εξαρτηθεί από μια συνάρτηση χαοτικών μεταβλητών, με σημαντικότερες το άνοιγμα των φτερών μιας πεταλούδας στην Κουάλα Λουμπούρ, τις λακκούβες που θα βρούμε στο δρόμο και την ποσότητα του ήλιου που θα μας πέφτει στα μούτρα.

Θα ακολουθήσει η γκρίνια που ακολουθεί ούτως ή άλλως μετά τον ύπνο οποιουδήποτε παιδιού παγκοσμίως πλας το ότι ξυπνάς σε αυτοκίνητο που το χτυπά ο ήλιος και το ότι κάνεις τον Τομ Κρουζ στο Τοπ Γκαν- χωρίς να πληρώνεσαι. Το πόσο θα κρατήσει και αυτό θα εξαρτηθεί από τη δεξιότητα των γονιών σου να σου αποσπούν με ευρηματικό και πρωτότυπο τρόπο την προσοχή κάθε 30 δευτερόλεπτα και, όχι, το ‘να, ένας ελέφαντας!’ isn’t good enough.

Κάπου στη μέση της διαδρομής θα κάνουμε στάση για κολατσιό, ξεπιάσιμο και αλλαγή πάνας. Αφού νιώσεις περισσότερο άνθρωπος και λιγότερο Αέρινες Σιωπές, θα φας ό,τι υπάρχει σε μπαράκι και θα ξαναμπείς στο κάθισμα F16. Τα υπόλοιπα μισάωρα είναι pure, black, ατόφια και αδιαπραγμάτευτη γκρίνια που θα σταματήσει μόνο όταν φτάσουμε για να τη διαδεχτεί η γκρίνια του καινούριου μέρους και της αλλαγής παραστάσεων…

Έτσι κάπως θα μοιάζει η πρώτη μέρα των διακοπών μας, που όλοι μας τις περιμένουμε πως και πως- για αδιευκρίνιστους μέχρι αυτήν τη στιγμή λόγους. Για τις επόμενες μέρες θα σας ενημερώνω σε τακτά χρονικά διαστήματα -αν ποτέ- γιατί πραγματικά δεν έχω ιδέα τι μας περιμένει.

Χάθηκε να πηγαίναμε Χαλκίδα…

Διακοπές με παιδιά

Έφτασε επιτέλους η ώρα να κανονίσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Ετοιμάσαμε όλοι μαζί μια λίστα με ερωτήσεις και αρχίσαμε τα τηλέφωνα…

  • Μπαμπάς: Έχει σήμα HD, για να βλέπουμε καθαρά Ολυμπιακούς, κάθε μέρα;
  • Αδελφή μου: Πιάνει νικελόντεον;
  • Μαμά: Κλειδώνει η τηλεόραση;
  • Εγώ: Έκτός από μίνι, έχει και μίκυ μπαρ;
  • Μαμά: Ποιες οι διαστάσεις διπλού κρεβατιού σε junior, deluxe και executive σουίτα; Και στο στάνταρντ δίκλινο;
  • Μπαμπάς: Έχει τράπεζα;
  • Αδελφή μου: Προβλέπεται έκπτωση για 5ο άτομο (διευκρίνιση: η Μαρία είναι κάτω των δύο);
  • Εγώ: Έχει νεροτσουλήθρα στο μπαλκόνι; Στο δωμάτιο;
  • Μπαμπάς: Έχει υπηρεσία φύλαξης παιδιών 8 ώρες το 24ωρο;
  • Μαμά: Έχει υπηρεσία φύλαξης οικογένειας (μπαμπάς-παιδί-παιδί) 16 ώρες το 24ωρο;
  • Εγώ: Έχει υπηρεσία φύλαξης αδελφής 24 ώρες το 24ωρο;
  • Μαμά: Μπορώ να κάνω κόμπο πακέτο όλες τις θεραπείες σπα σώματος, προσώπου και ποδιών που παρέχετε, όλων των ασιατικών τεχνικών μαζί, κάθε μέρα;
  • Μπαμπάς: Έχει νομισματοκοπείο;
  • Αδελφή μου: Επιτρέπεται το μπάνιο στην πισίνα για παπάκια;
  • Εγώ: Επιτρέπεται το μπάνιο στην πισίνα χωρίς μαγιό;
  • Μπαμπάς: Έχει θέα στη θάλασσα;
  • Αδελφή μου: Έχει θέα στην πισίνα;
  • Εγώ: Έχει θέα στα αυτοκίνητα;
  • Μαμά: Έχει θέα στη θέα;
  • Αδελφή μου, εγώ: Περιλαμβάνονται οι φακές στο μενού; Κάθε μέρα;/ Πίνεται το νερό της πισίνας;/ Φτύνεται το νερό της πισίνας;

Οι υπεύθυνοι κρατήσεων δείχνουν κατανόηση- απαντούν σε όλες τις ερωτήσεις μας με υπομονή. Μας καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις. Σχεδόν. Θα χρειαστεί να κουβαλήσουμε τις φακές απ’ το σπίτι.