Δεν κλαίω

Κάποτε έκλαιγα με το παραμικρό. Έχω σταματήσει να το κάνω τόσο συχνά και φοβάμαι μήπως μου μείνει κουσούρι. Ακούω τα μωρά της γειτονιάς να κλαίνε και ζηλεύω την ευτυχία τους. Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο τρόπο να ανεβάσεις τη διάθεσή σου… Θα πρέπει να μου επιβάλω καθημερινά, κυλιόμενα τέταρτα κλάματος για να μου ξαναφέρω τη χαμένη μου ψυχική ισορροπία. Όχι ότι δεν κλαίω, αλλά δεν ΚΛΑΙΩ με την καρδιά μου, ουσιαστικά, full time, απεγνωσμένα, χωρίς λόγο, χωρίς έλεος και χωρίς σύνορα.

Μεγαλώνω. Συμβιβάζομαι. Χάνω το κλάμα μου. What’s next; Να δεις που η ζωή θα τα φέρει να βγάλω και την πάνα…

Advertisements

Οι τρεις τους

Είμαι πολύ θυμωμένος. Πήρε το αυτί μου ότι οι υπόλοιποι της οικογένειας έκλεισαν εισιτήρια για την Ντενεκεδούπολη κι ότι εμένα θα μ’ αφήσουν με τον παππού και τη γιαγιά. Να εξηγηθώ. Στο σπίτι των παππούδων περνάω υπέροχα. Επίσης, μισώ το θέατρο! Φακίνου, Μπέκετ, Σεφερλής ή Κατσικονούρης μου είναι αδιάφορο. Badminton, Δελφινάριο ή Εθνικό, το ίδιο… Εννοείται ότι δεν μπορώ να καθίσω πάνω από 45’’ σε μία καρέκλα χωρίς να κατεβώ και πάνω από 15’’ χωρίς να ζητήσω κάτι- να μου βγάλουν παπούτσια, κάλτσες, να πιω από το νερό της διπλανής κυρίας, να χύσω την κόκα κόλα του παιδιού που κάθεται πίσω μου και του παιδιού που κάθεται πίσω από αυτό. Οι ντενεκέδες δεν μου φαίνονται σε τίποτα χαριτωμένοι και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να με ενδιαφέρει η ιστορία τους. Μόλις κλείνουν πόρτες και φώτα, νιώθω κλειστοφοβία. Αλλά, να, μωρέ, για τους άλλους λέω… πώς τους πάει η καρδιά να μ’ αφήσουν πίσω;

Ο δωδεκάλογος του Γιάννη

  1. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να καταφέρεις μ’ ένα δυνατό και παρατεταμένο κλάμα.
  2. Μπορείς πάντα να φας ένα μπισκότο ακόμα.
  3. Το ‘τώρα’ είναι το νέο ‘μετά’!
  4. Ξέρεις πολύ καλύτερα από όλους τι πάει με τι. Μην το ξεχνάς την επόμενη φορά που θα συνδυάσεις παντελόνι πιτζάμας, με κοντομάνικο, μπουφάν και ροζ κάλτσες.
  5. Όταν πίνεις νερό, βεβαιώσου ότι φτύνεις μία -αρκετά μεγάλη- γουλιά στο πάτωμα. Για εφέ.
  6. Βιβλία είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να φτάσεις από το εξώφυλλο στο οπισθόφυλλο γυρνώντας όσο πιο γρήγορα μπορείς τις σελίδες. Μετά, πρέπει να το πετάξεις μακριά. Κερδίζει αυτός που το θα το πετάξει μακρύτερα. Επαναλαμβάνεις όσο χρειάζεται.
  7. Όλα είναι θέμα στρατηγικής.
  8. Υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείς να κερδίσεις και με το γέλιο- σαφώς λιγότερα από αυτά που κερδίζονται με το κλάμα.
  9. Μην αναβάλλεις ποτέ για αύριο τις ζημιές που μπορείς να κάνεις σήμερα.
  10. Υπάρχουν στιγμές μέσα στη μέρα που ο αντίπαλος έχει λυγίσει. Δράσε ανενόχλητος.
  11. Μπροστά σε τρίτους, προσπάθησε να δείχνεις καλός -κάνε τους γονείς σου να φαίνονται χαζοί.
  12. Όταν κάθεσαι στο καρεκλάκι του αυτοκινήτου, απαίτησε να σου κρατούν το χέρι. Αν δεν μπορούν, μίλησέ τους για τον Τιραμόλα.
  13. Είναι ή εσύ ή εκείνοι. 

(Δεκατρία. Να τ’ αφήσω; Τ’αφήνω.)

Γυναίκες…

Η αδελφή μου είναι τρελή. Σήμερα το πρωί έβαλε τη μάνα μου να της βγάλει τα ρούχα που μόλις της είχε φορέσει για να της τα ξαναφορέσει ο μπαμπάς. Μετά, όταν η μαμά της έδωσε ένα φιλί, της είπε να το πάρει γρήγορα πίσω και το τράβηξε από το μάγουλό της για να της το δώσει πίσω με το χέρι της.  

Εγώ, αν ήθελα να μου φορέσει τα ρούχα κάποιος άλλος, θα πέταγα απλώς κάτω το κοντρόλ (όχι στο χαλί, στα πλακάκια). Αν ακόμα δεν ήθελα κάποιος να με φιλήσει, θα πέταγα κάτω το ήδη σπασμένο και κολλημένο με σελοτέιπ κοντρόλ. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, απλώς θα πέταγα κάτω το κοντρόλ…