Κι αν είμαι ζεν…

Τελικά δεν είναι και τόσο χάλια να είσαι το δεύτερο παιδί της οικογένειας. Πολλές φορές, αυτό σου δίνει μια έτοιμη, εύκολη απάντηση για όλα. Είναι απλό. Ας πούμε, θέλει η αδελφή σου να δει Χάιντι… Άρα, εσύ θέλεις Μίκυ. Θέλει η αδελφή σου να πάτε έξω… Επομένως, εσύ μέσα. Ή, θέλει αυτή να ζωγραφίσει. Ωραία, θες κι εσύ. Με τα δικά της χρώματα, στο δικό της μπλοκ, τη δική της ζωγραφιά, την ώρα που ζωγραφίζει, πάνω σ’ αυτό που ζωγραφίζει, με τα δικά της δάχτυλα.

Είναι απλό. Δεν φοβάσαι τίποτα, δεν ελπίζεις τίποτα. Είσαι δεύτερος.

 

Advertisements