Party time

Την Κυριακή ή το Σάββατο είχαμε τα γενέθλιά μου. Αφού κατεβάσαμε όλες τις καρέκλες μας στον κήπο –που από μόνο του ήταν ένα πολύ ωραίο παιχνίδι- βάλαμε πάνω σε μία τούρτα το νούμερο 2 –γιατί μάλλον μας είχε τελειώσει το 1- το ανάψαμε και μετά το σβήσαμε. Αν είχα σκεφτεί εγώ να ανάψω και να σβήσω οτιδήποτε θα είχα πάει τουλάχιστον τιμωρία, αλλά αφού το σκέφτηκαν οι γονείς, όλα καλά.

Για να σβήσει το 2, έπρεπε πρώτα να τραγουδήσουν όλοι μαζί οι καλεσμένοι ένα παράξενο τραγούδι που είχε μέσα το όνομά μου –άρα με αφορούσε- αλλά και τις λέξεις άσπρα μαλλιά, γνώσης το φως και σοφός-άρα δεν με αφορούσε. Μετά, άρχισαν να φυσάνε την τούρτα για να κρυώσει.

Τότε, ξαφνικά, ένιωσαν όλοι την ανάγκη να χτυπήσουν παλαμάκια και έτσι έκαναν- ήταν πραγματικά αστείοι. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών, οι μεγάλοι φορούσαν καπέλα-κώνους με λάστιχο που τους έκοβε τον λαιμό. Εννοείται πως δεν διανοήθηκα ούτε στιγμή να το φορέσω. Ήταν πολύ αστείοι.

Μετά ανοίξαμε τα δώρα μου και οι μεγάλοι τα έπαιξαν με πολλή χαρά όση ώρα εγώ πατούσα τα κουμπιά από τα κλειδιά των αυτοκινήτων τους. Εκτός από την αδελφή μου και τους μεγάλους, κανένα άλλο παιδάκι δεν ήταν στο πάρτι γιατί τα περισσότερα ήταν ή σε διακοπές ή στο κρεβάτι με ίωση ή είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν.

Μετά, μας έβαλαν να τραγουδήσουμε παιδικά τραγούδια, να πούμε τραγουδιστά την αλφαβήτα, να μετρήσουμε μέχρι εκεί που ξέρει ο καθένας και τότε κατάλαβα πως γενέθλια είναι το Ελλάδα Έχεις Ταλέντο χωρίς τον Φερεντίνο.

Όλοι οι καλεσμένοι πέρασαν πολύ όμορφα στα γενέθλιά μου, φάγανε τούρτα κι άλλα φαγητά μέχρι σκασμού, βγάλανε άπειρες φωτογραφίες, τραγούδησαν και όταν νύχτωσε για τα καλά, έφυγαν παίρνοντας μαζί τους κι από ένα μπαλόνι. Παράλληλα, εγώ κοιμόμουνα σε μία καρέκλα.

Αυτά τα γενέθλια δεν θα τα ξεχάσουν ποτέ.

Διακοπές με παιδιά

Έφτασε επιτέλους η ώρα να κανονίσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Ετοιμάσαμε όλοι μαζί μια λίστα με ερωτήσεις και αρχίσαμε τα τηλέφωνα…

  • Μπαμπάς: Έχει σήμα HD, για να βλέπουμε καθαρά Ολυμπιακούς, κάθε μέρα;
  • Αδελφή μου: Πιάνει νικελόντεον;
  • Μαμά: Κλειδώνει η τηλεόραση;
  • Εγώ: Έκτός από μίνι, έχει και μίκυ μπαρ;
  • Μαμά: Ποιες οι διαστάσεις διπλού κρεβατιού σε junior, deluxe και executive σουίτα; Και στο στάνταρντ δίκλινο;
  • Μπαμπάς: Έχει τράπεζα;
  • Αδελφή μου: Προβλέπεται έκπτωση για 5ο άτομο (διευκρίνιση: η Μαρία είναι κάτω των δύο);
  • Εγώ: Έχει νεροτσουλήθρα στο μπαλκόνι; Στο δωμάτιο;
  • Μπαμπάς: Έχει υπηρεσία φύλαξης παιδιών 8 ώρες το 24ωρο;
  • Μαμά: Έχει υπηρεσία φύλαξης οικογένειας (μπαμπάς-παιδί-παιδί) 16 ώρες το 24ωρο;
  • Εγώ: Έχει υπηρεσία φύλαξης αδελφής 24 ώρες το 24ωρο;
  • Μαμά: Μπορώ να κάνω κόμπο πακέτο όλες τις θεραπείες σπα σώματος, προσώπου και ποδιών που παρέχετε, όλων των ασιατικών τεχνικών μαζί, κάθε μέρα;
  • Μπαμπάς: Έχει νομισματοκοπείο;
  • Αδελφή μου: Επιτρέπεται το μπάνιο στην πισίνα για παπάκια;
  • Εγώ: Επιτρέπεται το μπάνιο στην πισίνα χωρίς μαγιό;
  • Μπαμπάς: Έχει θέα στη θάλασσα;
  • Αδελφή μου: Έχει θέα στην πισίνα;
  • Εγώ: Έχει θέα στα αυτοκίνητα;
  • Μαμά: Έχει θέα στη θέα;
  • Αδελφή μου, εγώ: Περιλαμβάνονται οι φακές στο μενού; Κάθε μέρα;/ Πίνεται το νερό της πισίνας;/ Φτύνεται το νερό της πισίνας;

Οι υπεύθυνοι κρατήσεων δείχνουν κατανόηση- απαντούν σε όλες τις ερωτήσεις μας με υπομονή. Μας καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις. Σχεδόν. Θα χρειαστεί να κουβαλήσουμε τις φακές απ’ το σπίτι.

Παιδική παράσταση

Σε λίγες μέρες, η αδερφή μου θα παίξει σε παράσταση του παιδικού σταθμού. Δεν ξέρω αν η ηθοποιία είναι το φόρτε της. Θα το ανακαλύψουμε όλοι μαζί εκείνη τη μέρα. Δεν θέλω να χάσω αυτήν την παράσταση με τίποτα. Ιδίως αφού υπάρχει περίπτωση να μην γίνει. Βλέπετε, η αδελφή μου ντρέπεται μπροστά στον πολύ κόσμο. Μπορεί να δειλιάσει. Να θέλει να κατέβει από τη σκηνή. Να τινάξει όλη την παράσταση στον αέρα. Όταν αυτό συμβεί, πρέπει να είμαι εκεί, δίπλα της. Να μην την χάσω λεπτό από τα μάτια μου.

Είμαι σίγουρος πως θα είναι μια από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου.

Η αδελφή μου, πάλι

Η αδελφή μου έχει φανταστική κόρη, τη Μαρία. Της μιλάει, την ταΐζει, την κοιμίζει. Είναι τόσο μωρό η αδελφή μου… Εγώ τουλάχιστον ξέρω ότι δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι εκτός από αυτούς που είμαστε στο δωμάτιο κάθε φορά. Και τα λιοντάρια δεν εμφανίζονται παρά μόνο μετά τα μεσάνυχτα. Μαζί με τους θαλάσσιους ελέφαντες.

Η αδελφή μου

Είναι όμορφη, έξυπνη, νέα. Θα μπορούσε να έχει όποια μαμά θέλει… Γιατί έπρεπε να διαλέξει τη δική μου;

Το ερωτηματολόγιο του Μπέμπη, Part 2

  1. Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου; Η φλυαρία μου.
  2. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο; Με τον Γκάντι Μπερ.
  3. Πότε έκλαψες για τελευταία φορά και γιατί; Τώρα. Έτσι.
  4. Η εικόνα σου για την απόλυτη ευτυχία; Γυμνές πατούσες σε κρύο πάτωμα.
  5. Ποιο τραγούδι σφυρίζεις στο ντους; Το «Ο Γιάννης ο φονιάς».
  6. Ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη επιτυχία σου; Βγάζω στους άλλους τον καλύτερο εαυτό τους. Πάντα.
  7. Ποιο ελάττωμά σου απεχθάνεσαι; Τις φωνές τους.
  8. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό. Καταστροφής. Δημιουργικής, πάντα.
  9. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μότο (2): «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσει η αδελφή σου.»

Ένας υπέροχος κόσμος

Ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος αν δεν υπήρχαν ώρες φαγητού, αν οι πρίζες δεν είχαν ασφάλειες, αν σκουπιζόμασταν μόνο στα μανίκια και τον καναπέ, αν τα i-pads είχαν κουμπιά, αν τρώγαμε από κάτω ό,τι τρώγεται και ό,τι δεν τρώγεται, αν η βραδινή ώρα του ύπνου ήταν το πρωί, αν μιλούσαμε για πρώτη φορά στα δέκα, αν η αδελφή μας πήγαινε εσωτερική σε παιδικό σταθμό της Ελβετίας, αν το χερούλι της πόρτας κόνταινε και βγαίναμε επιτέλους από το σπίτι…