Αγκαλιά

Πραγματικά, μαμά, πιστεύεις ότι υπάρχει κατάλληλη και ακατάλληλη στιγμή για να με πάρεις αγκαλιά; Και έστω ότι υπάρχει. Να το ξεκαθαρίσουμε μία και καλή: κατάλληλη είναι όταν πλένεις τα πιάτα, όταν ανακατεύεις το φαγητό στην κατσαρόλα, όταν βγάζεις το ταψί από τον φούρνο, κυρίως όταν κάνεις μπάνιο και ακατάλληλη είναι όταν δεν την θέλω εγώ.

Όπερ μπέμπη δείξε

Πρώτα μας αναγκάζετε να μιλήσουμε και μετά μας λέτε πως σημασία δεν έχουν τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Λες αύριο ‘Σ’ αγαπώ!’; ‘Να μου το δείξεις’, σου λέει… Ε, λοιπόν, αυτό κάνω! Θέλω τυρί, δείχνω ψυγείο. Θέλω δημητριακά, δείχνω ντουλάπι. Ή μάλλον, παίρνω μόνος μου το μπολ από το συρτάρι και κρατώντας το, δείχνω ντουλάπι. Θέλω άλλαγμα, δείχνω ποπό. Θέλω τηλεόραση; Την ανοίγω μόνος μου. Θέλω βόλτα, δείχνω πόρτα, μπουφάν και παπούτσια- η σειρά τυχαία. Θέλω αγκαλιά, σηκώνω τα χέρια. Και στο κάτω-κάτω αν το να μιλάς με τα χέρια δεν είναι ομιλία, γιατί δεν στέλνουμε και τους τροχονόμους για λογοθεραπεία;

Το ερωτηματολόγιο του Μπέμπη, part 1

  1. Πώς σε λένε; Όσο φαίνομαι!
  2. Πόσων χρονών είσαι; «Ποτέ μην εμπιστεύεσαι μπέμπη που μπορεί να σου αποκαλύψει την ηλικία του, γιατί μπορεί να σου αποκαλύψει τα πάντα!»
  3. Έχεις αδέλφια; Έχω μία αδελφή κι αυτό βγαίνει… στα σπρωξίματα που κάνουμε ο ένας στον άλλο- μερικές φορές και στις αγκαλιές.
  4. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Το φαγητό αλλοιώνει τη γεύση.
  5. Τι σε ξυπνάει κάθε μέρα; Η σκέψη ότι δεν χρειάζεται να μιλήσω.
  6. Τι εκτιμάς σ’ έναν φίλο; Το να μπορούμε να παίζουμε μαζί, μόνος του στο διπλανό δωμάτιο.
  7. Ποια αρετή εκτιμάς περισσότερο σ’ έναν άνδρα; Το ύψος του.
  8. Και σε μία γυναίκα; Την αγκαλιά της.
  9. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος; Η ηλεκτρική σκούπα, ακόμα.
  10. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μότο; ‘Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσες φορές θα σε σηκώσουν…’

Αγκαλιά

Όσο κι αν (δεν) μεγαλώνω, εξακολουθεί να είναι το καλύτερο μεταφορικό μέσο, αμέσως μετά την καλικούτσα, την καρέκλα με τις ρόδες και την τηλεόραση. Ποτέ μου δεν χώνεψα, βέβαια, το μάρσιπο αγκαλιάς- κάτι μου λέει και κανένα παιδάκι που δεν μοιάζει με καγκουρό.

Άρρωστος

Τα κατάφερα. Αρρώστησα κι εγώ, που θα πει:

  • βραδινός ύπνος στο διπλό με τη μαμά (οκ!) και τον μπαμπά στο καναπέ (super!)
  • επίσημη αφαγία
  • ξεκάλτσωτος για 5 ολόκληρα λεπτά
  • bonus χρόνο αγκαλιάς
  • την αδελφή μου σε δεύτερο πλάνο
  • τύψεις γονιών που μου φωνάζουν επειδή έχυσα τον καφέ ή οτιδήποτε αν χύνεται
  • full time παιδικά- αν μου άρεσαν
  • extra πάτημα κουμπιών φούρνου μικροκυμάτων και συμβατικού φούρνου μαζί
  • απεριόριστο χρόνο αποενοχοποιημένης γκρίνιας
  • πιπίλα, πιπίλα, πιπίλα

Θα ήθελα τόσο πολύ να πω στους γονείς μου να μην στεναχωριούνται που είμαι άρρωστος- που αλλού θα βρω όμως δωρεάν κλόουν σε πρωινή, λαϊκή απογευματινή και διανυκτερεύουσα βάρδια; Και, μάλιστα, στον χώρο μου;