Προειδοποίηση

Την επόμενη φορά που μία ακόμα κυρία στο σουπερμάρκετ κοιτάξει με οίκτο τη μαμά μου και της πει «Μην ανησυχείτε… Θα τα πει όλα μαζεμένα» ενώ εγώ ξέρω ότι θέλει να πει «Ανησυχήστε! 21 μηνών και ακόμα δεν έχει μιλήσει;» θα της πετάξω όλες τις ντομάτες μαζεμένες στο κεφάλι!

Advertisements

Toy Story

Όποιος έχει δει την ταινία “Η ιστορία των παιχνιδιών” θα ξέρει ότι τις ώρες που κοιμόμαστε, τα παιχνίδια ζουν μια δική τους, παράλληλη ζωή με τη δική μας. Καμία φορά που ξυπνάω κι εγώ τα βράδια, τα έχω δει να παντρεύονται, να  κάνουν παιδιά, να κάνουν τραπέζια, να χορεύουν, να μαλώνουν, να παίζουν κρυφτό στα συρτάρια μου.

Γι’ αυτό δεν μαζεύω ποτέ τα παιχνίδια μου πριν κοιμηθώ. Έχετε δει ποτέ τακτοποιημένα παιχνίδια να κάνουν γλέντια τρικούβερτα;

Βόλτα με το αυτοκίνητο

Όταν γυρνάμε από βόλτα μεσημέρι και μ’ έχει πάρει ο ύπνος στο αυτοκίνητο, οι γονείς μου καταστρώνουν ολόκληρο σχέδιο πώς θα με βγάλουν από το καρεκλάκι και θα μ’ ανεβάσουν στο σπίτι χωρίς να ξυπνήσω για να κερδίσουν ένα ακόμα μισάωρο ησυχίας- αν το ευτυχίας πέφτει πολύ. Θέλω να τους διαβεβαιώσω πως άδικα προσπαθούν.

Αν θέλουν να κερδίσουν ένα ακόμα μισάωρο ησυχίας -αν το ευτυχίας πέφτει πολύ- θα πρέπει να το περάσουμε όλοι μαζί στο αυτοκίνητο γυρνώντας γύρω γύρω το τετράγωνο ή αν πιάσουμε και Αττική Οδό, ακόμα καλύτερα. Κι αν η βόλτα καταμεσήμερο στην Αττική Οδό δεν είναι ακριβώς το όνειρό τους, να τους υπενθυμίσω -αφού προτείνω και την Κηφισίας- ότι Μπέμπης είναι αυτό που τους συμβαίνει όταν είναι απασχολημένοι κάνοντας άλλα σχέδια.

Βραδινός «ύπνος»

Οι γονείς μου σπάνε το κεφάλι τους να καταλάβουν αν ο λόγος που ξυπνάω τα τελευταία βράδια και κλαίω είναι α) επειδή βγάζω δόντια (που βγάζω) β) επειδή με καίει το σύγκαμα (ισχύει) ή γ) επειδή έχω ωτίτιδα (σωστό). Λες και δεν φτάνει απλά και μόνο ότι θέλω να πάω στο κρεβάτι τους…

Αναρωτιέμαι, επίσης: αν πας στο Παίδων επειδή κουτσαίνεις (καλά, πότε και πού χτύπησε το παιδί;) και βγαίνεις με διάγνωση ωτίτιδας, αυτό δεν σε κάνει τουλάχιστον αλλοπρόσαλλο; Και το παίρνω ως κομπλιμέντο.

Λιχουδιές

Ανακάλυψα πρόσφατα μια καινούρια λιχουδιά που έρχεται να προστεθεί σε όλα τα νόστιμα που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς: πλαστελίνη, καστανόχωμα, χνούδι χαλιού, άμμο θαλάσσης. Λέγεται κρέμα για σύγκαμα ή κάτι τέτοιο και είναι γνωστή στους περισσότερους μπέμπηδες που σέβονται τις πάνες τους.

Περιγραφή: Είναι κρέμα, άρα τρώγεται. Δεύτερον, είναι άσπρη, κολλώδης και παχύρευστη: θυμίζει ρυζάλευρο– πολλοί θα έλεγαν και ασβέστη, αλλά εγώ επιμένω στο ρυζάλευρο. Άρα τρώγεται. Τρίτον, αρκεί μια πολύ μικρή ποσότητα για να χορτάσεις και έτσι κάνεις οικονομία στην οικογένεια. Επίσης, την τρως απευθείας από το σωληνάριο ή το κουτί της και με τα χέρια- δεν λερώνεις πιάτα, κουτάλια, πιρούνια, σκέφτεσαι τη μαμά.

Κυρίως, απαγορεύεται να τη φας. Άρα τρώγεται.

Κοινή λογική

Πίσω από κάθε επιτυχημένο μπέμπη, κρύβεται μία ξενυχτισμένη μαμά. Πίσω από κάθε αποτυχημένο μπέμπη, κρύβεται μία επιτυχημένη αδελφή του. Πίσω από κάθε επιτυχημένη μαμά, κρύβεται ένας φανταστικός μπέμπης…