Όπερ μπέμπη δείξε

Πρώτα μας αναγκάζετε να μιλήσουμε και μετά μας λέτε πως σημασία δεν έχουν τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Λες αύριο ‘Σ’ αγαπώ!’; ‘Να μου το δείξεις’, σου λέει… Ε, λοιπόν, αυτό κάνω! Θέλω τυρί, δείχνω ψυγείο. Θέλω δημητριακά, δείχνω ντουλάπι. Ή μάλλον, παίρνω μόνος μου το μπολ από το συρτάρι και κρατώντας το, δείχνω ντουλάπι. Θέλω άλλαγμα, δείχνω ποπό. Θέλω τηλεόραση; Την ανοίγω μόνος μου. Θέλω βόλτα, δείχνω πόρτα, μπουφάν και παπούτσια- η σειρά τυχαία. Θέλω αγκαλιά, σηκώνω τα χέρια. Και στο κάτω-κάτω αν το να μιλάς με τα χέρια δεν είναι ομιλία, γιατί δεν στέλνουμε και τους τροχονόμους για λογοθεραπεία;

Advertisements

Το ερωτηματολόγιο του Μπέμπη, Part 2

  1. Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου; Η φλυαρία μου.
  2. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο; Με τον Γκάντι Μπερ.
  3. Πότε έκλαψες για τελευταία φορά και γιατί; Τώρα. Έτσι.
  4. Η εικόνα σου για την απόλυτη ευτυχία; Γυμνές πατούσες σε κρύο πάτωμα.
  5. Ποιο τραγούδι σφυρίζεις στο ντους; Το «Ο Γιάννης ο φονιάς».
  6. Ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη επιτυχία σου; Βγάζω στους άλλους τον καλύτερο εαυτό τους. Πάντα.
  7. Ποιο ελάττωμά σου απεχθάνεσαι; Τις φωνές τους.
  8. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό. Καταστροφής. Δημιουργικής, πάντα.
  9. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μότο (2): «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσει η αδελφή σου.»

Το μπάνιο

Θέλω να κάνω μπάνιο. Χωρίς να βραχώ. Χωρίς να βγάλω τα ρούχα. Χωρίς να μπω στη μπανιέρα. Στη μπανιέρα, 10’ μετά: Κάνω μπάνιο. Γύρω μου παπάκια και πολύχρωμα ποτηράκια που μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο. Γεμίζω το κόκκινο και πίνω νερό. Έχει αλλιώτικη γεύση. Ωραία. 15’ μετά: Με είδανε. Φωνάζουν, θέλουν να τους δώσω; Μου παίρνουν τα ποτήρια. Η μαμά μου φέρνει νερό από την κουζίνα. Δεν θέλω νερό απ’ την κουζίνα! Θέλω να πιω το νερό αυτής της μπανιέρας, σε αυτά τα ποτήρια! 20’ μετά: Με ξεβγάζουν με ένα χαλασμένο τηλέφωνο που δεν χτυπάει ποτέ. Μου βάζουν σαμπουάν χωρίς δάκρυα- κλαίω χωρίς αύριο. Στο σαλόνι, 30’ μετά: Καθαρός πια, κυλιέμαι στο πάτωμα.

Το ερωτηματολόγιο του Μπέμπη, part 1

  1. Πώς σε λένε; Όσο φαίνομαι!
  2. Πόσων χρονών είσαι; «Ποτέ μην εμπιστεύεσαι μπέμπη που μπορεί να σου αποκαλύψει την ηλικία του, γιατί μπορεί να σου αποκαλύψει τα πάντα!»
  3. Έχεις αδέλφια; Έχω μία αδελφή κι αυτό βγαίνει… στα σπρωξίματα που κάνουμε ο ένας στον άλλο- μερικές φορές και στις αγκαλιές.
  4. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Το φαγητό αλλοιώνει τη γεύση.
  5. Τι σε ξυπνάει κάθε μέρα; Η σκέψη ότι δεν χρειάζεται να μιλήσω.
  6. Τι εκτιμάς σ’ έναν φίλο; Το να μπορούμε να παίζουμε μαζί, μόνος του στο διπλανό δωμάτιο.
  7. Ποια αρετή εκτιμάς περισσότερο σ’ έναν άνδρα; Το ύψος του.
  8. Και σε μία γυναίκα; Την αγκαλιά της.
  9. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος; Η ηλεκτρική σκούπα, ακόμα.
  10. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μότο; ‘Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσες φορές θα σε σηκώσουν…’

Οι τρεις τους

Είμαι πολύ θυμωμένος. Πήρε το αυτί μου ότι οι υπόλοιποι της οικογένειας έκλεισαν εισιτήρια για την Ντενεκεδούπολη κι ότι εμένα θα μ’ αφήσουν με τον παππού και τη γιαγιά. Να εξηγηθώ. Στο σπίτι των παππούδων περνάω υπέροχα. Επίσης, μισώ το θέατρο! Φακίνου, Μπέκετ, Σεφερλής ή Κατσικονούρης μου είναι αδιάφορο. Badminton, Δελφινάριο ή Εθνικό, το ίδιο… Εννοείται ότι δεν μπορώ να καθίσω πάνω από 45’’ σε μία καρέκλα χωρίς να κατεβώ και πάνω από 15’’ χωρίς να ζητήσω κάτι- να μου βγάλουν παπούτσια, κάλτσες, να πιω από το νερό της διπλανής κυρίας, να χύσω την κόκα κόλα του παιδιού που κάθεται πίσω μου και του παιδιού που κάθεται πίσω από αυτό. Οι ντενεκέδες δεν μου φαίνονται σε τίποτα χαριτωμένοι και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να με ενδιαφέρει η ιστορία τους. Μόλις κλείνουν πόρτες και φώτα, νιώθω κλειστοφοβία. Αλλά, να, μωρέ, για τους άλλους λέω… πώς τους πάει η καρδιά να μ’ αφήσουν πίσω;

Ο δωδεκάλογος του Γιάννη

  1. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να καταφέρεις μ’ ένα δυνατό και παρατεταμένο κλάμα.
  2. Μπορείς πάντα να φας ένα μπισκότο ακόμα.
  3. Το ‘τώρα’ είναι το νέο ‘μετά’!
  4. Ξέρεις πολύ καλύτερα από όλους τι πάει με τι. Μην το ξεχνάς την επόμενη φορά που θα συνδυάσεις παντελόνι πιτζάμας, με κοντομάνικο, μπουφάν και ροζ κάλτσες.
  5. Όταν πίνεις νερό, βεβαιώσου ότι φτύνεις μία -αρκετά μεγάλη- γουλιά στο πάτωμα. Για εφέ.
  6. Βιβλία είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να φτάσεις από το εξώφυλλο στο οπισθόφυλλο γυρνώντας όσο πιο γρήγορα μπορείς τις σελίδες. Μετά, πρέπει να το πετάξεις μακριά. Κερδίζει αυτός που το θα το πετάξει μακρύτερα. Επαναλαμβάνεις όσο χρειάζεται.
  7. Όλα είναι θέμα στρατηγικής.
  8. Υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείς να κερδίσεις και με το γέλιο- σαφώς λιγότερα από αυτά που κερδίζονται με το κλάμα.
  9. Μην αναβάλλεις ποτέ για αύριο τις ζημιές που μπορείς να κάνεις σήμερα.
  10. Υπάρχουν στιγμές μέσα στη μέρα που ο αντίπαλος έχει λυγίσει. Δράσε ανενόχλητος.
  11. Μπροστά σε τρίτους, προσπάθησε να δείχνεις καλός -κάνε τους γονείς σου να φαίνονται χαζοί.
  12. Όταν κάθεσαι στο καρεκλάκι του αυτοκινήτου, απαίτησε να σου κρατούν το χέρι. Αν δεν μπορούν, μίλησέ τους για τον Τιραμόλα.
  13. Είναι ή εσύ ή εκείνοι. 

(Δεκατρία. Να τ’ αφήσω; Τ’αφήνω.)