Τριών: η κατάρριψη των μύθων.

  1. Η εποχή που άνοιγες ένα ντουλάπι σαν να άνοιγες μια πόρτα στον κόσμο έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
  2. Εξακολουθείς να μην έχεις πρόσβαση σε κόκα-κόλα, κόλα, ψαλίδι και συρραπτικό.
  3. Διακόπτες και κουμπιά έχουν χάσει τις μαγικές τους ιδιότητες. Ξαναγίνονται πλαστικά, μικρά εξογκώματα σε επιφάνειες.
  4. Ανοίγεις το καπάκι ενός τάπερ για να πάρεις από μέσα την τυρόπιτα και όχι για να βάλεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου, του σπιτιού, το κινητό, την κάρτα ανάληψης, τα dvd και το dvd -κι όμως χωράει- player.
  5. Τα κλειδιά ανοίγουν και κλείνουν πόρτες. Δεν ανοίγουν και κλείνουν πύλες σε μυθικές διαστάσεις.
  6. Τα χώματα από τις γλάστρες δεν είναι χέμο. Είναι χώματα από τις γλάστρες. Επομένως, δεν τρώγονται. Υποθέτω.
  7. Δεν ανεβοκατεβαίνεις πια σκάλες. Παραείναι βαρετό.
  8. Ανεβοκατεβαίνεις στο τραπέζι. Παραείναι επικίνδυνο ακόμα, ευτυχώς.
  9. Ανεβαίνεις μόνος σου την τσουλήθρα. Ανάποδα.
  10. Φοράς μόνος σου τα παπούτσια σου. Ανάποδα.
  11. Λες το όνομά σου. Λες την ηλικία σου. Σπάνια πέφτεις μέσα. Και στα δύο.
  12. Αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά ανάμεσα στα υλικά. Το πλαστικό δεν σπάει. Το γυάλινο σπάει. Όχι πάντα, ωστόσο. Το τσεκάρεις καθημερινά.
  13. Κάνεις τραμπάλα με άλλο παιδάκι. Όχι με δύο χέρια που σε πάνε πάνω κάτω.
  14. Όταν λες «ζεσταίνομαι», σπάνια εννοείς «κρυώνω».
  15. Όταν λες «αύριο», συνήθως εννοείς «χθες».
  16. Δεν πίνεις συνειδητά νερό από τη θάλασσα.
  17. Δεν τρως συνειδητά άμμο από τη θάλασσα.
  18. Δεν τρως συνειδητά.

20 φράσεις που δεν λέμε ποτέ σε ένα τρίχρονο.

Εκτός αν θέλουμε να ακούσουμε τις πληρωμένες απαντήσεις του.

1. Ο καφές είναι για τους μεγάλους.

Ναι, όπως ήταν και το κινητό τους, το κρεβάτι τους, τα κλειδιά τους και η προσωπική τους ζωή.

2. Απαγορεύεται!

Από τις λέξεις που ακούει πιο συχνά ένα τρίχρονο. Ισχύει πραγματικά μόνο στο 2% των περιπτώσεων. Μεταξύ μας, ούτε σ’ αυτές πας φυλακή…

3. Δεν θα το ξαναπώ!

Θα το ξαναπείς!

4. Την επόμενη φορά που θα το κάνεις αυτό, μπλα μπλα μπλα…

Λάθος χρήση αριθμού. Εννοούν ‘τις επόμενες φορές’. Και το μπλα μπλα μπλα σπάνια εφαρμόζεται.

5. Θέλω να μιλήσουμε. (Ή και) Πρέπει να μιλήσουμε.

Πρόλογος για κάτι που δεν θέλεις με τίποτα να ακούσεις. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 33 και να ακολουθούσε απλώς το «θέλω να χωρίσουμε…».

6. Είμαι όμορφη;

Ερώτηση παγίδα, για όλες τις ηλικίες. Θα ήταν προτιμότερο να ήσουν 43 και να αρκούσε μόνο να γυρνούσες πλευρό. Ό,τι και να της πεις, θα τα κάνεις χειρότερα. Είναι από εκείνες τις μέρες…

7. Ποτέ!

Πας στοίχημα;

8. Τώρα!

Ποτέ.

9. Είμαι τόσο υπερήφανη για σένα.

Παγίδα. Ακολουθείται από ένα «αλλά». Ή από ένα «όμως».

10. Έχεις καταφέρει τόσα πολλά πράγματα μόνος σου.

Ακόμα περιμένεις το «αλλά».

11. Αλλά τα κακά τα κάνουμε στη λεκάνη.

Τόσο ωραίος πρόλογος, τόσο μπλιαχ κατάληξη.

12. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Αν σας είχα ακούσει, τώρα ακόμα θα μπουσούλαγα.

12. Μην χτυπάς την αδελφή σου.

Δεν θα πω τα κοινότυπα «εκείνη το ξεκίνησε πρώτη» και άλλες τέτοιες αηδίες. Απλώς, με διασκεδάζει.

13. Είσαι τόσο μεγάλος!

Κατάλαβα, το πάτε στο μπιμπερό.

14. Θα είσαι πάντα το μικρό μου!

Να παραβλέψω το γεγονός ότι μου προκαλείτε ηλικιακή σύγχυση. Μπορώ να έχω τώρα πίσω πάνα και πιπίλα;

15. Θα μετρήσω μέχρι το 10.

Θα με είχες ακόμα και αν σταματούσες στο 3, αλλά, διάολε, δεν χάνω αυτό το κρεσέντο με τίποτα.

16. Ξέχασέ το.

Δεν ξεχνώ.

17. Θέλω να σταματήσεις αυτό που κάνεις. Τώρα.

Αν ήθελα να σταματήσω αυτό που κάνω, θα το είχα σταματήσει. Και πίστεψέ με, μπορώ να φωνάξω πιο δυνατά. Όσο για το τώρα, δες 8.

18. Μην πετάς άμμο στην αδελφή σου.

Είπαμε, με διασκεδάζει.

19. Μην τρως άμμο.

Δεν τρώω, δοκιμάζω.

20. Φτύσε την άμμο. Τώρα. Και μην με γλείφεις.

Από τις εκφράσεις που δεν περίμενες να ξεστομίσεις λίγα χρόνια πριν. Έτσι, μαμά;