Είμαι ο και λέγομαι

Μπέμπης 18 μηνών,  30/1/2012

Με λένε Γιάννη. Αυτή τη στιγμή, Ιανουάριο του 2012, είμαι 18 μηνών αλλά σκοπεύω να μεγαλώσω. Φοράω πάνα, ξυπνάω τα βράδια, το λεξιλόγιό μου αγγίζει με δυσκολία τις 5 άντε 6 λέξεις (αν θεωρήσουμε λέξη το «νταντά» που σημαίνει μανταρίνι, μπισκότο, τυρί, νερό και βόλτα την ίδια στιγμή), λατρεύω τα τάπερ και τα κοντρόλ.  Έχω μια αδερφή τριών χρονών και κάτι ψιλά, μία μαμά, έναν μπαμπά και 5 πιπίλες, ευτυχώς. Προς το παρόν μοιράζομαι το ίδιο δωμάτιο με την αδελφή μου και εύχομαι τίποτα περισσότερο. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο ύπνος και το φαϊ είναι χάσιμο χρόνου. Λίγο πριν την έλευση των terrrible twos μου (η μαμά λέει πως υπάρχουν και terrible ones και terrible one-and-a-halves και terrible newborns) αρχίζω αυτό το blog γιατί πιστεύω πως τα μωρά υποεκπροσωπούνται στο διαδίκτυο και για να σπάσω λίγη πλάκα. Αν δεν σας είπα ότι λατρεύω τα κοντρόλ, σίγουρα θα σας είπα ότι μισώ τα παιδικά. Χάρηκα…

Έκθεση προόδου: Μπέμπης 23 μηνών,  15/6/2012

5 μήνες, 49 ιώσεις, 25 αντιβιώσεις και 5 πόντους μετά, όπως και να το πεις, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Να μην σταθούμε στα προφανή: 20 λέξεις παραπάνω εκ των οποίων προστακτικές και ρήματα και μια κάποια σχετική σταθεροποίηση του ύπνου -ξυπνάω τη νύχτα τουλάχιστον πέντε φορές λιγότερο από πριν, σύνολο 2 με 3- να σταθούμε, λοιπόν, στα καινούρια: Ο απορροφητήρας δεν μου λέει τίποτα πια, μπορώ άνετα να προσπεράσω τα κουμπιά του φούρνου, να σταθώ ασυγκίνητος στη θέα μιας γυμνής πρίζας, να σφυρίξω αδιάφορα στα κοντρόλ του σπιτιού, να μην ρίξω δεύτερη ματιά στην ηλεκτρική σκούπα. Το μπιστολάκι για τα μαλλιά παραμένει, βέβαια, κρυφός μου πόθος. Για κλειδιά αυτοκινήτου, σκοτώνω. Εξακολουθώ να τη βρίσκω με πάνα, πιπίλες, μπιμπερό ενώ από παιδικά βλέπω Χάιντι, Μίκι και τραγούδια ζουζούνια- κανείς δεν είναι τέλειος! Στον ελεύθερό μου χρόνο, γράφω στους τοίχους -γιατί δεν είμαι πρωτόγονος να γράφω σε σπηλιές- και τρέχω. Τον τελευταίο καιρό, με περιτριγυρίζει μια κρίση ηλικίας – ένα μήνα πριν κλείσω τα 2- που εκφράζεται με διάθεση απόκτησης σπορ, κατά προτίμηση, αυτοκινήτων και γνωριμιών. Κατά βάθος, παραμένω ο γνωστός, αντικοινωνικός και αστείρευτος μπέμπης που αγαπήσατε… Σας φιλώ!

Έκθεση προόδου: Μπέμπης 32 μηνών, 25/3/2013

2,5 πια πηγαίνοντας προς τα 3, πολλά έχουν αλλάξει και τίποτα. Βιώνω τα terrible twos με μικρή καθυστέρηση, μου κόψανε πιπίλα, κρατάω ακόμα την πάνα με νύχια και με δόντια, η ποικιλία στη διατροφή μου αγγίζει τα 3 με 4 -στις καλές μου- διαφορετικά φαγητά και τα 15 με 20 -στις κακές μου- διαφορετικά σνακ. Πολύ μου αρέσει που διαβάζετε τα κατορθώματα και τις σκέψεις μου, εύχομαι να γελάτε μαζί μου- το παίρνω προσωπικά. Έχω κάνει πολλούς διαδικτυακούς φίλους με τους οποίους κάνω ό,τι και με τους πραγματικούς: δεν παίζω μαζί τους. Μέχρι την επόμενη ανανέωση, θα ήθελα να έχω παραμείνει αναλλοίωτος. Και με πάνα. Ντάξει, και με κάπως λιγότερες κρίσεις θυμού. Αλλά με πάνα. Χλωμό. Για τις κρίσεις θυμού, λέω.

 

Advertisements

14 thoughts on “Είμαι ο και λέγομαι

  1. Ο/Η Georgina Kassavetes λέει:

    Φίλε Γιάννη είμαι ο Τιτίτας. Πάμε στην ίδια τάξη αλλά σε άλλο σχολείο. Μεγάλωσα πολύ τους τελευταίους 2 μήνες και τώρα πια έμαθα να ζητάω συγκεκριμένα μαμ και νεγιό και μιμο, όταν θέλω κάτι να φαώ ή να πιω. Ξεκινώ τη μέρα μου με το τατό της μαμάς μετά απολαμβάνω το μιμό μου και κολατσίζω ένα μήλιο και μια μανάνα πάντα με το αγαπημένο μου πικό στο χέρι. Η μαμά λέει πως θα το πετάξεις το πικό και εγώ πολύ απολαμβάνω να την κάνω να φωνάζει «όχι αλλο πικό! Δε μπορώ άλλο με αυτό το πικό!» Το μεσημέρι η μαγειρεύουμε με τη μαμα και αυτή από τη χαρά της συνέχεια φωνάζει ΤΙΤΙΤΑ ΜΗ! Φτιάχνουμε πάντα πατατε (ς) αλλά αυτή επιμένει να λέει άλλα ονόματα και να με διορθώνει «όχι πατάτα, αρακα!» Φίλε ο ύπνος είναι χάσιμο χρόνου αλλά δώσε μια ευκαιρία στο φαί man! Μπορείς να κάνεις θάυματα στην κουζίνα με τη μαμά και το μπαμπά στα πόδια σου! Η δικιά μου η μαμά λέει πως έτσι που πάω θα γίνω Παόκι Ουρουκχάι σαν τον πατέρα μου και μπίζας γιατί ο μπαμπάς είναι ο καλύτερος μάστορας για ότι μπαίνει στη μπίζα κι εγώ μαθαίνω τα πάντα για τα κοντρόλ και τα κουμπιά από αυτόν. Το βράδυ με βάζει για ύπνο και μου έμαθε να λέω την ΠΑΟΚΑΡΑ μου πριν κοιμηθώ. Εσύ την ξέρεις την ΠΑΟΚΑΡΑ σου? Θα τα λέμε φίλε! Ροκάρεις και μ’ αρέσεις πολύ!

    • Ο/Η bebisthoughts λέει:

      Τιτίτας είναι υπέροχο όνομα αν και λίγο συνηθισμένο- σ’ όποιο σπίτι κι αν βρεθείς έναν Τιτίτα θα τον βρεις ενώ το Γιάννης όσο να ναι το λες και λίγο σπάνιο, καμία παροιμία δεν έχει γραφτεί γι’ αυτό το όνομα. Βλέπω να λες δισύλλαβες και τρισύλλαβες λέξεις, εσύ είσαι επίπεδο Lower και βάλε! Καλά πόσα χρόνια κάνεις ελληνικά; Όσο για την πατάτα και τον αρακά; Μα, ο αρακάς είναι πατάτα… Τα πάντα είναι πατάτα!
      Μια συμβουλή μόνο: Μην αφήνεις κανέναν να σου πει τι ομάδα θα γίνεις… Αυτήν την απόφαση, όπως και άλλες σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή σου, θα την πάρεις ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ σε αρκετά μεγαλύτερη ηλικία, ώστε να είσαι κατασταλλαγμένος, ώριμος και σίγουρος. Δηλαδή, στα δύο.
      Γεια σου φίλε. Μην χάνεσαι…

  2. Γιάννη γεια χαρά,
    είμαι ο Billy the kid. Έτσι με ονόμασε η μαμά μου γιατί λέει ότι με λένε Βασίλη κι επειδή μια φορά 15 μηνών με πήγε σε ένα φαρμακείο κι όταν γύρισε σπίτι βρήκε στον σάκο κάτω από το καρότσι 3 αποσμητικά vichy χωρίς να τα έχει πληρώσει κανείς. Εγώ φυσικά δεν ήξερα τίποτα αλλά βλέπεις μου βγήκε το όνομα. Άμα με ρωτήσεις πως με λένε θα σου πω Μπίμπη γιατί το Μπίλυ μου πέφτει κομματάκι δύσκολο. Χαίρομαι που επιτέλους κάποιος εκπροσωπεί κι εμάς γιατί αυτή η ιστορία με τις μάνες στο διαδίκτυο έχει αρχίσει να μου την σπάει. Κάποιος να βγει να πει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να καθαρίζουμε και τριγυρνάμε στο σπίτι μ’ ένα αντιβακτηριδιακό στο χέρι ή να μαζεύουμε από κάτω ότι πέφτει. Είναι και αυτά χάσιμο χρόνου. Σε παρακαλώ πολύ να ασχοληθείς με το θέμα όταν μπορέσεις. Θα σου είμαι ευγνώμων.
    προς το παρόν σε χαιρετώ αλλά να ξέρεις, θα σε παρακολουθώ με μανία!

    πι.ες. αυτό με τις αποφάσεις με μπέρδεψε λίγο….βέβαια κι εγώ τι να σου πω, ΠΑΟΚ γεννήθηκα οπότε 2 στα 2 τα έχεις τώρα…
    γεια σου φιλαράκι

    • Ο/Η bebisthoughts λέει:

      Billy the kid, χαίρομαι που σε γνωρίζω και ζηλεύω την τόλμη σου. Συμφωνώ μαζί σου, στη κοινωνία που ζούμε καλύτερα να σου βγει η πιπίλα παρά το όνομα, που λέει και ο σοφός λαός. Και τι έγινε δηλαδή που δανείστηκες μόνο τρία αποσμητικά vichy; Όταν μεγαλώσεις μπορεί να δανείζεσαι και vichy και κορέ και roc μαζί-μην τρελαίνεσαι! (Άσχετο, αλλά όταν μου λένε μην τρελαίνεσαι- τρελαίνομαι ακόμα περισσότερο!)Πάντως έχω και κάτι άγνωστες λέξεις σ’ αυτά που είπες: Τι είναι καθαρίζουμε; Τι είναι αντιβακτιριδιακό; Φυσικά και μαζεύουμε από κάτω ό,τι πέφτει. Για να το φάμε. Όσο για την ομάδα σας… Τι να πω; Παοκοπνίχτης έχω γίνει;
      Σε φιλώ, Γιάννης

  3. Ο/Η Ein Steppenwolf λέει:

    Άντε, σύντομα και βιβλίο!

    Πρόταση τίτλου (όχι και τόσο καλή): Enfant terrible.

  4. Ο/Η Eirini Louizou λέει:

    Αγαπητέ Γιάννη, αν και βλέπω πως αγόρια μαζεύεστε εδώ μέσα τι θα έλεγες και για ένα κορίτσι; Με λένε Αλεξάνδρα και είμαι 19 μηνών αλλά η μαμά μου – δεν καταλαβαίνω γιατί- λέει πως κάνω για 10 αγόρια. Εσύ καταλαβαίνεις τι θα πει αυτό;
    Από λεξιλόγιο καλά τα πάω αλλά προτιμώ τις πρώτες συλλαβές τύπου κα (κάτω), πα (πάνω) αλλά και άλλα στοιχειώδη όπως νενό, γιαγιά, παππού κλπ. (μην σε κουράσω τώρα).
    Γενικά από ότι καταλαβαίνω η εξερεύνηση του κόσμου δεν είναι ότι καλύτερο για τη μαμά και τον μπαμπά. Ο μπαμπάς φυσικά με βρίσκει 9 στις 10 χαριτωμένη – το ξέρω ότι είμαι άλλωστε- αλλά η μαμά λέει πως είμαι τυχερή που είμαι δεύτερη γιατί αν ήμουν πρώτη μοναχοπαίδι θα έμενα. Α, ναι παρεμπιπτόντως έχω και μια μεγάλη αδερφή, τη Νεφέλη (εγώ Νένα τη φωνάζω) όπως κι εσύ! Καλές οι μεγάλες αδερφές αλλά όχι πάντα!
    Θα σε διαβάζω και ελπίζω να τα λέμε!
    Σου στέλνω ένα μεγάλο φιλάκι! Καλές περιπέτειες!

    • Ο/Η bebisthoughts λέει:

      Ελπίζω το ότι έκανα τόσο καιρό να σου απαντήσω να μην εκλειφθεί ως μισογυνισμός -ανεξάρτητα από το αν είμαι μισογύνης ή όχι. Αυτό με τις πρώτες συλλαβές των λέξεων ακούγεται πολύ καλό, εγώ συνήθως λέω την πρώτη και την τελευταία συλλαβή μιας πρότασης και στο ενδιάμεσο αφήνω τη φαντασία τους να καλύψει τα κενά.
      Αν ξεπεράσουμε το κόμπλεξ του δεύτερου, ένας υπέροχος κόσμος θα ανοίξει μπροστά μας -δηλαδή ποτέ.
      Μέχρι τότε, σε φιλώ και σε καλώ να πιούμε στην υγειά της αχάριστης… αδελφής μας!

  5. Ο/Η aworkingmother λέει:

    Καλησπέρα και από μένα! Με φωνάζουν Φίλιππο, ή Φιλιππάρα, ή Φίιιιιλιππο ή Φίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιλιπποοοοο (ανάλογα με το τι κάνω εκείνη τη στιγμή…). Είμαι 10 μηνών και κάτι. Το «όχι» είναι η αγαπημένη μου λέξη. Πραγματικά γελάω με την ψυχή μου όταν κάποιος μου λέει όχι! Επίσης το «μαμά» είναι από τις αγαπημένες μου λέξεις. Τόσο αστεία λέξη! Κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να με πείσει να πω μαμά λύνομαι από τα γέλια! Ακόμα δεν έχουν καταλάβει ότι αυτά που θέλω να πω, θα τα πω όταν θέλω να τα πω! Τις προάλλες η γιαγιά φώναζε τον παππού «Γιώργο, Γιώργοοοο» – εκείνος δεν την άκουγε και αποφάσισα να της δώσω ένα χέρι βοηθείας. Φυσικά μετά όσο και αν επέμεναν δεν το ξανάπα ποτέ! Η αλήθεια είναι ότι και εγώ είμαι fan των κοντρόλ, οποιουδήποτε είδους – τις τελευταίες μέρες του air condition έτσι για να σπάω πλάκα με τον παππού που αναρωτιέται γιατί ξαφνικά μετά από ένα μισάωρο που έχει ξαπλώσει αρχίζει να τουρτρουρίζει….

    Τα λέμε τώρα γιατί λέω να πάω να κάνουν κύκλους σε όλο το σπίτι. Αυτό το πράγμα όμως της μάνας μου με κυνηγάει από πίσω όλη την ώρα και μου πιάνει τα χέρια για να προχωρήσω δεν το καταλαβαίνω… Και μετά παραπονιέται ότι την πονάει η μέση της!!

    • Ο/Η bebisthoughts λέει:

      Πραγματικά γελάω με την ψυχή μου όταν κάποιος μου λέει όχι.
      Πίστεψέ με, όταν θα το λες εσύ, θα έχει μεγαλύτερη πλάκα.
      Φυσικά μετά όσο και αν επέμεναν δεν το ξανάπα ποτέ!
      Κάποια στιγμή θα καταλάβουν ότι δεν είμαστε απλές συσκευές αναπαραγωγής ήχου.
      Η αλήθεια είναι ότι και εγώ είμαι fan των κοντρόλ, οποιουδήποτε είδους –
      Σίριουσλι, να γνωρίσω ένα παιδί που δεν έχει κόλλημα με κοντρόλ και συναφή και τι στον κόσμο…
      Λέω να πάω να κάνουν κύκλους σε όλο το σπίτι.
      Δεν ξέρω αν είναι λάθος του πληκτρολογίου το ‘πάω να κάνουν’, πάντως έγραψες! Πιο ωμή αλήθεια, πεθαίνεις.

      Φίλιππε, χάρηκα για τη γνωριμία.

  6. Ο/Η Όλγα Χατζηχρίστου λέει:

    εγώ – για να διαφοροποιήσω λίγο το κοινό σου – είμαι πολύυυυ μεγαλύτερη. Είμαι μαμά για την ακρίβεια. Παρά τους αιώνες που μας χωρίζουν έχω να πω ότι με τις περιγραφές σου έχω γελάσει και μάλιστα με φωνή. Εγώ που γενικώς γελάω δύσκολα. Εγώ απεχθάνομαι φρικτά τα κλισέ και εσύ δεν τα χρησιμοποιείς καθόλου! Είσαι φοβερό τυπάκι. Θα μπορούσα ακόμη και να σε περιμένω να μεγαλώσεις αλλά δεν θέλω να δημιουργηθεί επεισόδιο πάθους με τον άντρα μου. Σε φιλώ σβουριχτά στο μάγουλο – κι ας μη με ξέρεις! Δεν είναι πολύ σπαστικό να σε φιλάνε οι ξένοι;;;;

    • Ο/Η bebisthoughts λέει:

      Εγώ, που επίσης γελάω δύσκολα -επειδή κλαίω εύκολα- σ’ευχαριστώ πολύ Όλγα για τα καλά σου λόγια!
      ΥΓ. Αν είναι να έχει πάθος, ας είναι και επεισόδιο, θα έλεγε η μαμά που κρύβεται μέσα μου- αν την άφηνα. ΄
      Όσο για τα φιλιά, σβουριχτά ή μη, πάντοτε βασιζόμουνα στην καλοσύνη των ξένων.

  7. Ο/Η Ρεβέκα Θεοδωροπούλου - M.Sc. Μαθηματικός λέει:

    Εξαιρετική δουλειά έχεις κάνει εδώ Γιάννη … είσαι ο πιο αξιαγάπητος Blogger που έχω συναντήσει !!! Καλή συνέχεια 😀

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s